Książka Aleksandra Kamińskiego to jedna z bardziej wzruszających historii opowiada o przyjaciołach, młodych chłopcach, którym przyszło dorastać w tragicznym okresie II wojny światowej. To opowieść o bohaterstwie Polaków i nie tylko, sile która łączy ich uczucia i wspólnej walce o wolną, niepodległą Polskę.

Oni poświęcili młodość dla ratowania zagrożonej przez Niemców ojczyzny. Zamiast cieszyć się z życia, musieli oddać życie za swój kraju. Oczywiście nie wszyscy młodzi Polacy postępowali tak jak Alek, Rudy i Zośka Oni szczególnie zasługują na naszą pamięć i uznanie.

Pierwsze dwa rozdziały powieści opowiadają nam o życiu niemal osiemnastoletnich młodzieńców: Tadeusza Zawadzkiego, Alka Dawidowskiego i Janka Bytnara oraz grupie ich przyjaciół. Na początku dowiadujemy się, jak wyglądało życie przed wybuchem wojny i jak się zmieniło z dniem 1 września 1939 roku. Opowiada o zainteresowaniach tamtej młodzieży. O jej zamiłowaniu do sportu, o harcerstwie i planach na przyszłość.

Niestety wszystko zmienia wojna. Młodzi ludzie z dnia na dzień muszą dorosnąć. Stać się odpowiedzialnymi i walecznymi obrońcami kraju.

Rozdział 3 i 4 ukazują nam, w jaki sposób warszawska młodzież walczyła z okupantem. Początkowo ich działalność ograniczała się do Małego Sabotażu. Nieuzbrojeni młodzi chłopcy mogli jedynie uprzykrzać życie Niemcom i tym, którzy przeszli na stroną wroga. Zrywali hitlerowskie flagi, niszczyli wszystko, co należało do Niemców, na murach wypisywali hasła obrażające i ośmieszające okupantów.

Bardziej doświadczeni brali udział w akcjach Grup Szturmowych. Polegały one na niszczeniu niemieckiego sprzętu bojowego i szlaków komunikacyjnych. Były to akcje bardzo niebezpieczne, chłopcy wiedzieli, że ryzykują życiem, ale udział w takim wydarzeniu był powodem do dumy i dawał poczucie właściwie spełnianego obywatelskiego obowiązku.

Kolejny, piąty rozdział opisuje jedną z najtrudniejszych akcji , w jakiej brali udział młodzi chłopcy. Jeden z głównych bohaterów Rudy, zostaje aresztowany. Podczas przesłuchania przez gestapowców zostaje dotkliwie pobity. Mimo to nie wydaje swoich współtowarzyszy. Przyjaciele chcą koniecznie odbić Rudego. Organizują „ Akcje pod Arsenałem". Bitwa udowadnia jak wielka przyjaźń łączy młodych chłopców. Jak są odważni i waleczni. Krwawa potyczka kończy się tylko połowicznym sukcesem. Co prawda Rudego udaje się uwolnić, ale w kilka dni później chłopak umiera. Ciosy zadane mu przez gestapowców okazały się śmiertelne.

W wyniku przeprowadzonej akcji ginie też drugi z przyjaciół. Śmiertelnie ranny Alek również odchodzi. Przy życiu zostaje tylko Zośka - Tadeusz Zawadzki.

Kolejne rozdziały to opis losów osamotnionego Zośki. Mimo załamania nadal bierze on udziały walkach. Zostaje aresztowany, ale ponieważ zatrzymano go akurat wtedy, gdy nie miał przy sobie żadnych nielegalnych materiałów, po tygodniu zostaje zwolniony. W kilka dni później ginie podczas prób zdobycia posterunku żandarmerii. Tak kończy się pełna wzruszających i tragicznych scen opowieść o walczącej warszawskiej młodzieży.