Jan Andrzej Morsztyn to poeta epoki baroku. Żył w latach 1621- 1693.Pochodził z zamożnej rodziny ziemiańskiej. Związany był z dworem Lubomirskich, dzięki którym rozpoczął karierę na dworze króla. Był sekretarzem koronnym, a potem otrzymał tytuł podskarbiego wielkiego koronnego. Pełnił także rolę dyplomaty. Za panowania Jana III Sobieskiego musiał wyemigrować do Francji, gdzie dzięki wcześniej zdobytym kontaktom pełnił służbę ( był jego sekretarzem) u Ludwika XIV.

Jan Andrzej Morsztyn jest przedstawicielem nurtu dworskiego w polskiej literaturze barokowej. Jest autorem dwóch tomów poezji "Lutnia" i "Kanikuła albo Psia gwiazda" wydanych dopiero po jego śmierci. J.A. Morsztyn jest też znany jako tłumacz miedzy innymi "Cyda" P. Corneille`a.

J. A. Morsztyn jest reprezentantem marinizmu w literaturze polskiej. Twórcą tego nurtu był włoski poeta Giambattista Marino. Na nim też wzorował się polski pisarz. W swej poezji dążył do kunsztownej formy, która przeważała często nad treścią. Posługiwał się konceptem, nieoczekiwanymi puentami, zabawami słownymi, innymi licznymi barokowymi środkami wyrazu. Do tematów najczęściej przez niego poruszanych należą miłość, kobieta, życie dworskie. Są to tematy charakterystyczne dla poezji dworskiej. Do najbardziej znanych utworów należą: "Do trupa", "Niestatek", "O swej pannie".

"Do trupa"- Wiersz ma formę sonetu, zbudowany jest na bardzo pomysłowym koncepcie. Poeta porównuje zakochanego do trupa: "Leżysz zabity i jam też zabity, Ty strzałą śmierci- ja strzałą miłości." Zaskakująca jest puenta tego utworu, mianowicie to, iż nieboszczyk ma lepiej niż cierpiący zakochany.

"Niestatek"- W wierszu tym zastosował anafory, czyli powtórzenia tego samego słowa. Ponadto wylicza niemożliwe sytuacje , co ma na celu spotęgować wymowę puenty. Morsztyn dochodzi do wniosku, że kobieta i miłość są zmienne: "Prędzej nam zginie rozum i ustana słowa, niźli stateczną będzie która białogłowa."

"O swej pannie"- Opisuje piękno kobiety przez porównanie jej do białych rzeczy. Uważa jednak , iż " bielsza mej panny płeć twarz i szyje ,niż marmur, mleko, łabęć, perła, śnieg, lilije."