Mit o Labdakidach był inspiracją dla tragedii Sofoklesa "Król Edyp" i "Antygona".

Mit o Labdakidach należy do mitów genologicznych, wyjaśniających pochodzenie królewskich rodów władających poszczególnymi greckimi miastami-państwami. Mit o Labdakidach przedstawia historię dynastii tebańskiej.

Treść mitu o Labdakidach

Mit o Labdakidach rozpoczyna się, gdy władcą Teb został Lajos, potomek Labdakosa założyciela rodu. Lajos dowiaduje się o przepowiedni, zgodnie z którą jego syn zabije go i ożeni się z jego żoną, a swoją matką, Jokastą. Królewska para zatem, gdy przyszedł na świat ich syn, przekłuła mu pięty i porzuciła związanego w górach.

Niemowlę zostało znalezione przez pasterzy i przekazane na wychowanie bezdzietnej królowej Koryntu Merope i królowi Polibosowi. Mit o Labdakidach mówi, że chłopiec otrzymał imię Edyp i dorastał, nie znając tajemnicy swego pochodzenia. Aby ją poznać, udał się do wyroczni w Delfach i usłyszał, że przez ciążącą na nim klątwę zostanie mordercą własnego ojca i mężem swojej matki.

Obawiając się spełnienia tych słów, opuścił króla i królową Koryntu, których uważał za swoich rodziców. Podczas podróży wdał się w kłótnię z siedzącym na wozie człowiekiem i jego dworzanami, którym nie chciał ustąpić z drogi w wąskim wąwozie. Zabił ich wszystkich, nie wiedząc, że nieznajomym był jego prawdziwy ojciec, Lajos.

Wkrótce dotarł do Teb, rządzonych teraz przez brata zabitego króla, Kreona. W okolicy miasta pojawił się Sfinks, potwór o wyglądzie kobiety i lwa, porywający ludzi i ciskający ich w przepaść. Jak podaje mit o Labdakidach, Edyp jako jedyny rozwiązał zagadkę Sinksa, co było warunkiem jego odejścia z ziemi tebańskiej.

W nagrodę otrzymał obiecaną władzę nad królestwem i rękę królowej Jokasty, swojej prawdziwej matki. Urodziły się ich dzieci: Polinejkes, Eteokles, Antygona i Ismena. Kraj zaczęły nawiedzać klęski. Wieszcz Terezjasz niechętnie ujawnił ich przyczyny - ojcobójstwo i kazirodztwo Edypa.

Na wieść o tym Jokasta powiesiła się, a Edyp oślepił się i jako żebrak opuścił miasto, prowadzony przez córki; wkrótce umarł. Władzę objęli na zmianę Eteokles i Polinejkes, który wygnany przez brata, chciał odzyskać władzę siłą. Obaj bracia polegli. Mit o Labdakidach kończy się historią Antygony, która sprzeciwiła się woli króla Kreona i pochowała Polinejkesa uważanego za zdrajcę. Została za to skazana na śmierć.