Po zniszczeniu Jerozolimy przez Rzymian w 135 r. n.e. naród żydowski żył w diasporze (rozproszeniu) w Europie, na Bliskim Wschodzie i w północnej Afryce. Do 1917-18 roku terytorium Ziemi Świętej znajdowało się w obrębie świata muzułmańskiego. W 1918 roku zostało przejęte od Turków Osmańskich przez armię brytyjską. Walka o powstanie państwa Izrael, zakończona w latach 1947- 49 była kilkuetapowa.

Pomysł utworzenia państwa Izrael pojawił się w wieku XIX. U jego genezy leżała narastająca fala antysemityzmu (w Rosji, we Francji) oraz związana z tym emigracja członków narodu żydowskiego na tereny Palestyny. Hasła utworzenia państwa jako pierwszy głosił M. Hess. Pod koniec XIX wieku idee państwa żydowskiego głosił T. Herzl (węgierski Żyd). Wokół niej skrystalizowała się ideologia syjonizmu: koncepcji odrodzenia narodu przez utworzenia państwa na ziemi palestyńskie. Początkowo miało służyć jako azyl dla prześladowanych członków narodu.

Wydawało się, że nadzieje te zostaną spełnione po I wojnie światowej. Brytyjski Minister Spraw Zagranicznych Arthur Balfour wydał w listopadzie deklarację nazywaną od jego nazwiska. Brytyjczycy chcieli uzyskać poparcie Żydów w wojnie, dlatego ogłosił, że popiera "ideę utworzenia ojczyzny żydowskiej" po pokonaniu Turków Osmańskich w Palestynie. W 1923 roku Wielka Brytania uzyskała mandat rządzenia na terenach Palestyny, opierając się na tej deklaracji. Jednak w rezultacie Brytyjczycy ograniczali emigrację Żydów na administrowane tereny. Co więcej, wyłączyły spod mandatu dzisiejszą Jordanię, uznając władzę Abdullaha.

Tak zwane "Terytorium Mandatowe" okazało się rozwiązaniem nieskutecznym dla tych terenów wobec oporu arabskiej ludności przeciw migracji Żydów. Zauważyła to tzw. "Komisja Peela" w 1937 roku. Zalecona podział państwa między Żydów i Arabów, jednak Wielka Brytanie nie chciała w tym czasie angażować się w zamieszki na Bliskim Wschodzie, nie przeprowadziła więc podziału.

W czasie II wojny napływ Żydów z Europy zaostrzył spory arabsko-żydowskie. obie strony wysuwały żądania utworzenia państwa. Brytyjczycy stali się przedmiotem ataków, dlatego Wielka Brytanie pragnęła zrzec się mandatu. Ostatecznie wygasł 15 maja 1948 roku. 29 listopada 1947 Rada najwyższa ONZ zadecydowała o podziale Palestyny. Wywołało to wojnę domową, w której przewagę uzyskali Żydzi. 14 maj 1948 (dzień przed wygaśnięciem mandatu brytyjskiego) proklamowano państwo Izrael. Poparte zostało przez Stany Zjednoczone, wchodząc od razu w stan wojny z arabskimi sąsiadami i Irakiem. Wojna toczyła się aż do roku 1949, z przerwami na rozejmy negocjowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Państwo Izrael wzmocniło się w wojnie: zniknęło Państwo Arabskie Palestyna oraz niezależna Jerozolima (zostały podzielone z Transjordanią), Strefę Fazy otrzymał Egipt. Uchodźcy z Palestyny zamieszkali w Jordanii i Strefie Gazy (około 700 tysięcy osób). Nie podpisano traktatu pokojowego a jedynie rozejm. Do utworzonego państwa napływały rzesze Żydów z całego świata.

Polityka zagraniczna państwa Izrael obfituje w konflikty i agresje. Państwa arabskie nie uznały prawa do jego istnienia.

W roku 1949 Izrael został członkiem ONZ, stopniowo zbliżając swoją politykę do mocarstw zachodnich (NATO).

Konflikty z Arabami trwały: osiedla żydowskie ostrzeliwano z Wzgórz Golan. Izrael wdawał się również w konflikty; w 1956 roku przeciw Egiptowi (Egipt zakazał przepływu statków izraelskich przez Kanał Sueski). Po rezolucji ONZ interweniowały Wielka Brytanie i Francja. Izrael zajął Synaj oraz Strefę Gazy. Został zmuszony przez Rosję, USA i ONZ do opuszczenia Półwyspu Synaj. W 1967 r w czasie tzw. wojny sześciodniowej Izrael zajął ponad 60 tys. km. kwadratowych kosztem Egiptu i Jordanii. Stosunki dyplomatyczne z Izraelem zerwały wtedy państwa bloku socjalistycznego. Rada Bezpieczeństwa ONZ nakazała rezolucją z 22 listopada 1967 wycofanie z okupowanych terenów. Izrael nie podporządkował się rezolucji, prowadząc do trwającego do dziś kryzysu bliskowschodniego. Stosując terror wobec ludności arabskiej podsycił nienawiść.

W latach 90-tych nastąpiła eskalacja intifady - walki o wyzwolenie Palestyny. Konflikt trwa do dziś, mimo wymuszonych presją międzynarodową i negocjowanych przez Stany Zjednoczone porozumień.

Izrael liczy dziś 5,8 miliona mieszkańców zasiedlających 21,2 tys. km². Graniczy z krajami arabskimi: Libanem, Syrią, Jordanią i Egiptem, z którym jako jedynym w 1993 roku podpisał traktat pokojowy. Podzielony jest na sześć administracyjnych okręgów, w których obowiązują dwa języki urzędowe: hebrajski i arabski.