PAŃSTWA TOTALITARNE – CECHY CHARAKTERYSTYCZNE.  

Państwo totalitarne charakteryzują dwa podstawowe elementy: monopartyjność - w Niemczech partia NSDAP Nsdap Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Pracy, założona w 1920 r. przez Adolfa Hitlera, zreorganizowana i rozbudowana po 1925 r. W jej programie przede wszystkim podkreślano konieczność ... Czytaj dalej Słownik historyczny (Narodowo-Socjalistyczna Niemiecka Partia Robotnicza), w ZSRR WKPb (Wszechrosyjska Komunistyczna Partia bolszewików), później KPZR (Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego) oraz militaryzm. Oparcie się na armii było dla tych dwóch totalitaryzmów (hitlerowskiego i stalinowskiego) tylko jednym z wielu elementów. Systemy te opierały się także na wszelkiego rodzaju organizacjach militarnych i paramilitarnych. Ponadto system ten cechowała idea wodzostwa ( Adolf Adolf A. Mickiewicz III cz. Dziadów, bohater epizodyczny; w sc.7 Salon warszawski opowiada o Cichowskim; PRZEDSTAWICIELE SPOŁECZEŃSTWA POLSKIEGO
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Hitler i Józef Stalin), bezwzględne posłuszeństwo i bierność obywateli, rozwinięty system denuncjacji (donosicielstwa), który urastał do rangi państwowego obowiązku, terror, strach Strach J. Słowacki Kordian, bohater epizodyczny, fantastyczny; podobnie jak Imaginacja uosobienie psychicznej słabości Kordiana
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
i całkowita kontrola życia, brutalne tępienie wszelkich przejawów niezależności, brak formalnych alternatyw, rozwinięty system penitencjarny, represyjność prawa, brak parlamentu w dosłownym tego słowa znaczeniu, korporacyjne związki zawodowe, całkowita cenzura oraz całkowite podporządkowanie się decyzjom władz. Policja polityczna oraz budowa obozów koncentracyjnych, jak w przypadku Niemiec, czy obozów pracy poprawczej jak w przypadku ZSRR (GUŁAG – Gławnoje Uprawlenije Łagieriej, czyli Zarząd Główny Obozów Pracy Poprawczej) były skierowane przeciwko całej rzeszy prawdziwych i domniemanych przecinków politycznych i wrogów reżimu. Definicja wroga zarówno w hitlerowskich Niemiec, jak i w stalinowskiej Rosji była bardzo  płynna.

ROSJA Rosja Federacja Rosyjska. Państwo położone we wschodniej Europie i północnej Azji. Powierzchnia 17 075 400 km2. Największe powierzchniowo państwo na świecie. Liczba ludności 144 664 tys. (2001 ... Czytaj dalej Słownik geograficzny BOLSZEWIKÓW – POCZĄTKI PAŃSTWOWEGO TERRORU.

Nadzwyczajna Komisja do Walki z Sabotażem i Kontrrewolucją.

Zdecydowana większość przywódców bolszewickich z Włodzimierzem Leninem na czele, uznawała stosowanie terroru za niezbędny środek do likwidacji opozycji i zaprowadzenia w kraju, a potem na świecie dyktatury proletariatu. Dlatego też już w  kilkanaście dni po zwycięskiej rewolucji październikowej, dnia 7 (20) grudnia 1917 roku, Rada Komisarzy Ludowych (radziecki rząd) na czele którego stanął W. Lenin zadecydowała o utworzeniu Wszechrosyjskiej Nadzwyczajnej Komisji do Walki z Sabotażem i Kontrrewolucją, zwana w skrócie Czeka (od rosyjskiego skrótu WCzK). Oczywiście wytyczne działalności nowo powstałej instytucji nie mówiły wprost o stosowaniu terroru i szerokiego wachlarza represji, włącznie z karaniem śmiercią, ale były na tyle ogólnikowe, iż można było je stosować zależnie od okoliczności i potrzeby. Granice były bowiem bardzo płynne. WCzKa była organem rządu radzieckiego, choć bezpośrednio została ona podporządkowana Ludowemu Komisariatowi Spraw Wewnętrznych (NKWD- Narodnyj Komissariat Wnutriennych Dieł). Przewodniczącym Czeki został Polak z pochodzenia, szlachcic, były członek Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL), a następnie członek partii bolszewików  -  Feliks Feliks A. Mickiewicz III cz. Dziadów, bohater epizodyczny; jeden z więźniów, ceniony za dowcip i żarty, które często są gorzkie. Wróży np. Jackowi, że jego nowo narodzony syn na pewno spotka się ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Dzierżyński. W rzeczywistości był on fanatycznym komunistą, człowiekiem bezwzględnym i pozbawionym wszelkich skrupułów. W skład ścisłego kierownictwa Czeki weszli także: Wasyl Wasyl J. Krzysztoń Wielbłąd na stepie, bohater drugoplanowy; przyjaciel Jurka i towarzysz jego zabaw w obozie nad Ubaganem. Mimo młodego wieku ogromnie doświadczony życiowo, w czasie wędrówek z ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Fomin, Jakub Jakub D. Defoe Przypadki Robinsona Kruzoe, bohater epizodyczny; kolega Robinsona, marynarz. Namawia Robinsona, by uciekł z domu i pożeglował z nim na statku jego ojca. Lekkomyślny, nieprzewidujący. To ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Peters oraz Iwan Iwan T. Borowski Dzień na Harmenzach, bohater pierwszoplanowy; Rosjanin, współwięzień, kolega Tadka
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Ksenofontow. Siedzibą „instytucjonalnego terroru” był budynek byłej kompanii ubezpieczeniowej w Moskwie przy ulicy Łubianka. W latach późniejszych to właśnie „Łubianka” stała się symbolem powszechnego i bezwzględnego terroru, oraz miejscem masowych egzekucji. Musiał minąć tylko niecały rok, aby Czeka kontrolowała wszystkie niemal dziedziny życia państwa, jego funkcjonariuszy, jak też zwykłych obywateli. Już w 1918 roku Czeka rozpoczęła budowę sieci obozów koncentracyjnych.  Funkcjonariusze Czeki przeprowadzali masowe aresztowania ludzi i często bez wyroku sądowego rozstrzeliwali ich. Wystarczyło tylko określić kogoś jako „element burżuazyjny”, aby w myśl prawa uznać go za zdrajcę ojczyzny i w konsekwencji skazać na śmierć. Prasowy organ Organ narząd - część organizmu wielokomórkowego mająca określoną formę, zbudowana z tkanki jednego rodzaju lub z różnych tkanek, występująca w określonym miejscu i pełniąca określone ... Czytaj dalej Słownik biologiczny bolszewików „Prawda” w grudniu 1918 roku zamieściła artykuł, w którym uznano,  iż pierwszym obowiązkiem człowieka, jest zapytać się drugiego do jakiej klasy należy, jakie jest jego wykształcenie (im wyższe, tym gorzej) i gdzie mieszka. Na podstawie odpowiedzi należało podjąć decyzje o aresztowaniu. Dnia 21 lutego 1918 roku została ponownie wprowadzona kara śmierci, mimo zniesienia jej w roku poprzednim podczas wydarzeń rewolucyjnych przez II Wszechrosyjski Zjazd Rad. Sytuacja terroru nasiliła się wraz z zamachem na W. Lenina, którego w sierpniu 1918 roku dokonała przedstawicielka wrogiego bolszewikom ugrupowania politycznego – eserowców Fania (Dora) Kapłan. Po tym wydarzeniu rozpoczął się okres „czerwonego terroru”. Został on oficjalnie wprowadzony na mocy dekretu Rady Komisarzy Ludowych z dnia 5 września 1918 roku. Oblicza się, iż podczas trwania „czerwonego terroru” śmierć poniosło około 50 tysięcy ofiar. Do wrogów należeli niemal wszyscy.  Prócz szarych obywateli, także „polityczni przeciwnicy” (wówczas jeszcze istniejący) jak: monarchiści, liberałowie, eserowcy, czy mienszewicy. Każdy kto nie zgadzała się z linią partyjną był uznany za wroga.

Organizacja samej Czeki przebiegała na dwóch płaszczyznach: terytorialnej i funkcjonalnej. Aparaty Czeki zorganizowano we wszystkich republikach radzieckich. Zasada funkcjonalności polegała na tym, iż jej oddziały przeniknęły do armii, przemysłu, handlu itd. – niemal wszędzie. Reforma CZEKI nastąpiła w 1921 roku, kiedy już sam W. Lenin zważył, iż w oczach społeczeństwa jawi się ona jako machina terroru a jej działalność wymyka się spod kontroli. Już nie stosowano tak powszechnie terroru i tortur, choć nie oznacza to, iż je całkowicie odrzucono. Wystarczyło zaledwie kilka miesięcy, aby przy realizacji Nowej Ekonomicznej Polityki (NEP), wprowadzić na nowo masowy terror. W latach 1921-1922 z powodu głodu zmarło wówczas około 5 milion osób.  Czeka została jednak dnia 6 lutego 1922 roku przekształcona w Główny Zarząd Polityczny (Gławnoje Politiczeskoje Uprawlenije), czyli w skrócie GPU. Wraz z reformą zmieniono także wygląd zewnętrzny jej funkcjonariuszy, którzy od tej pory zamiast czarnych skórzanych kurtek, nosili jasnoniebieskie mundury. GPU zostało wkrótce przekształcone w OGPU, czyli Zjednoczony Główny Zarząd Polityczny (Obiedinnojoe Gławnoje Politiczeskoje Uprawlenije), a potem w GUGB (Gławnoje Uprawlenije Gosudarstwiennoj Biezopastnosti), czyli Główny Urząd Bezpieczeństwa Państwowego. W 1934 roku został on włączony do NKWD.

Radzieckie sądownictwo – pozaprawne instytucje.

W 1934 roku powołano do życia tzw. osobowe sowieszczanije, czyli nadzwyczajne kolegia NKWD, które zostały uprawnione do wydawania na drodze pisemnego i tajnego przewodu „sądowego” wyroków nad więźniami. W swym repertuarze miały one szeroki wachlarz kar: od specjalnych środków prewencyjnych po wysiedlenie. Wydane przez nadzwyczajne kolegia wyroki nie podlegały apelacji. W 1933 roku sam Jozef Stalin utworzył Biuro Prokuratury ZSRR, którego kierownictwo znalazło się w rękach Andrzeja Wyszyńskiego. Jego słynne zadanie: „dajcie mi człowieka, a ja mu znajdę paragraf” stało się symbolem „prawa”, a w zasadzie jego bezprawia w całym ZSRR. Uważał on, także, iż przyznanie się do winy jest dowodem winy.

Kolejna Wielka Czystka rozpoczęła się w połowie 1936 roku. O absurdalności radzieckiego systemu karnego świadczy chociażby ustawa z kwietnia 1935 roku, w myśl której dzieci, od lat 12 podlegały takiej samej odpowiedzialności i karze, jak dorośli. Na każdym kroku odbywały  się także procesy pokazowe z głównymi wrogami (rzeczywistymi i domniemanymi).

GUŁAG

GUŁAG – czyli Gławonoje Uprawlenije Łagieriej (Główny Zarząd Obozów Pracy Poprawczej) była  to siec obozów koncentracyjnych, rozmieszczonych na całym terenie Związku Radzieckiego. W latach późniejszych zaczęto tym terminem określać cały system represji, stosowanych przez państwo radzieckie.  Do obozów tych zsyłano ludzi za choćby najmniejsze przewinienia. Warto podkreślić, iż praca przymusowa więźniów, która była jedną z podstawowych struktur w potencjale gospodarczym ZSRR, miała także na celu – w myśl teoretycznych założeń – resocjalizację więźniów. Jednak warunki i terror, jakie panowały w obozach nie miały nic wspólnego z resocjalizacją. Wręcz przeciwnie metody i reżim, jakie tam panowały urągały ludzkiej godności. Do najgorszych obozów pracy przemysłowej (ITŁ – Isprawitielno-trudowyj łagier) należały: jedne z pierwszych na Wyspach Sołowieckich, a także obozy zlokalizowane na Kołymie i w Workucie. Nazwa potoczna, jaka określa się system obozów, czy  Archipelag Archipelag grupa blisko położonych siebie wysp. Zazwyczaj wyspy te powstały równocześnie i mają podobną budowę geologiczną.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
Gułag, jest tytułem wielkiego dzieła byłego więźnia obozów sowieckich Aleksandra Sołżenicyna, które w kilku tomach została wydana na Zachodzie w latach 70-tych. Niemal od razu stało się prawdziwym fenomenem, podobnie jak jego powieść „Jeden dzień z życia Iwana Denisowicza”, która opisuje jeden dzień skazańca w obozie pracy przymusowej. Brud, głód, brak odpowiedniej opieki zdrowotnej, skandaliczne warunki bytowe i aprowizacyjne, niemal niewolnicza praca  - oto codzienność Gułagu. Należy także dodać do tego  - groźny w wielu regionach kraju klimat Klimat przebieg pogody na pewnym obszarze, ustalony na podstawie wieloletnich obserwacji.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
oraz obozowy reżim.

STALINIZM –SPADKOBIERCA TERRORU BOLSZEWIKÓW.

Stalinizm cechował się: przemocą, kultem jednostki, gospodarka centralnie planowaną oraz swoistą polityka narodowościową. Rozbudowany aparat policyjny i masowy terror towarzyszył całemu okresowi Okresowi K. Kesey Lot nad kukułczym gniazdem, bohater zbiorowy; kategoria pacjentów przebywających na oddziale od czasu do czasu, przez pewien okres. Do tych pacjentów należą: George ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum rządów J. Stalina. NKWD, czyli Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych i wyodrębniona z jego szeregów policja polityczna miały niczym nie ograniczoną i nie kontrolowaną władzę. Całości towarzyszył szereg tzw. „procesów pokazowych” i czystki w łonie samych zwolenników i najbliższych współpracowników wodza. Sam on „generalissimus” przedstawiany był jako ojciec Ojciec Ojciec symbolizuje Boga, prawo, surowość, początek, zasady, wychowanie, mądrość.
Starożytność Biblia, Stary Testament PRAOJCIEC - ADAM: Biblijny Adam, pierwszy mężczyzna i pierwszy ...
Czytaj dalej Słownik symboli literackich
narodu. Powstawały ulice, miasta, czy zakłady, które w swym nazewnictwie nawiązywały do niego. Całość państwa pokryła się pomnikami z jego podobizna. Ten kult jednostki został potępiony przez jego następcą na stanowisku sekretarza generalnego KPZR – Nikity Chruszczowa w 1956 roku. Mimo tego, iż jego referat o kulcie jednostki przeszedł do historii, nie można zapominać, iż potępił on tylko „wizerunek” Stalina, ale nie sam stalinizm.