Każde powstanie miało inny charakter. Powstanie listopadowe było bardziej spontanicznym zrywem zainicjowanym przez grupę spiskowców, młodych oficerów ze Szkoły Podchorążych, którzy nie mieli przygotowanego wcześniej żadnego programu działania - liczyli na to, że oni wzniecą powstanie, a potem dalsze walki będą kontynuować starsi w narodzie. Powstanie styczniowe zorganizowało sprawnie działające państwo podziemne, zaraz na początku wydano manifest, funkcjonował rząd, które było pod pewnymi względami legalne. Powstania zaowocowały również wzrostem świadomości narodowej i uczuć o charakterze patriotycznym. Wracano do dawnych staropolskich tradycji. Obydwa powstania odbiły się szerokim echem w całej Europie Zachodniej, ciesząc się dużym poparciem ze strony innych społeczeństw, które wyrażało się nie tylko w słownym poparciu czy protestach, ale nawet niektórzy cudzoziemcy przyjeżdżali na ziemie polskie i bezpośrednio włączali się w działania powstańcze. Oprócz mieszkańców innych krajów, powstańców wspierali również Polacy z innych zaborów.