Uwarunkowania zewnętrze i wewnętrzne Egiptu.

Jednym z najważniejszych uwarunkowań Egiptu, które wpłynęły na rozwój wspaniałej starożytnej cywilizacji, było jego położenie nad rzeką Nil. A konkretnie w delcie Nilu. Podczas wylewów rzeki Egipt co roku nawiedzały powodzie. Stąd konieczność budowania kanałów irygacyjnych, na końcu których umieszczano żurawie. Dzięki sieci kanałów możliwe było nawadnianie pól uprawnych oraz, odprowadzanie wody popowodziowej z terenów pól. Takie umiejscowienie geograficzne umożliwiały rozwój kraju. W starożytnym Egipcie najwyższą władzę sprawował faraon, dziedziczny władca panującej dynastii, który był uosobieniem boga Re. Otaczano go boskim kultem, na jego cześć budowano świątynie a po śmierci chowano go w grobowcach, z których najokazalsze były piramidy. Do niego należała absolutna władza. Do najbardziej wpływowych osób w otoczeniu faraona należeli kapłani, wysoce uczeni ludzie w państwie. Opiekowali się świątyniami i poszczególnymi bóstwami oraz sprawowaniem kultu. Poza sferą religijną kraju, obrzędami i czuwaniem nad wznoszeniem grobowców, kapłani dbali także o gospodarkę Egiptu, przygotowywali wyprawy po drogocenne towary, a nawet zajmowali się drożnością kanałów irygacyjnych.

Religia Egiptu była politeistyczna, czyli obowiązywało wielobóstwo. Najważniejsi bogowie starożytnego Egiptu:

- Re, najważniejszy bóg, jego symbolem było słońce

- Horus, opiekun władzy monarszej

- Anubis, prowadził duszę w zaświaty, towarzyszył podczas mumifikacji ciał

- Ozyrys, bóg życia, urodzajów, wody

- Amon Re, władca wszechświata

- Tot patron wiedzy, a także sztuk pisania i liczenia

- Set, bóg pustyni i nieładu oraz symbol zła

- Bastet, bogini wojny

Egipcjanie byli bardzo religijni i wierzyli w życie pozagrobowe. Do niego przywiązywali bardzo dużą rolę, stąd specjalne traktowano zmarłych. Zmarły musiał mieć grób, czyli dom w zaświatach, oraz ciało. Dlatego w Egipcie rozwinęła się mumifikacja, zapobiegająca gniciu ciał. W grobowcach pozostawiano rzeczy, które w życiu po śmierci mogą się przydać zmarłemu: pokarm, klejnoty oraz przedmioty codziennego użytku.