W starożytnej Grecji, podczas uroczystości religijnych odbywały się zawody sportowe oraz występy poetów, muzyków i śpiewaków, a w czasie ich trwania obowiązywał rozejm, cichły wtedy wszelkie spory i wojny, greckie polis zawiązywały pokój boży i ustawały wszelkie działania wojenne w Grecji. Jednym z najbardziej popularnych igrzysk w starożytnej Grecji były te, które rozgrywano w Olimpii, mieście położonym na Półwyspie Peloponeskim. Zainteresowane udziałem w nich były wszystkie polis greckie. Od 776 r. p.n.e. igrzyska w Olimpii odbywały się co cztery lata. W zawodach mogli uczestniczyć tylko mężczyźni, kobietom nie wolno było nawet zasiadać na widowni. Ze względu na popularny wśród Greków kult pięknego ciała zawodnicy nie mieli żadnych strojów i występowali nago. W IV w., gdy w Cesarstwie rzymskim panowało już chrześcijaństwo cesarz Teodozjusz Wielki zabronił rozgrywania igrzysk olimpijskich, ponieważ były one pozostałością wierzeń i kultów pogańskich. Ostatnie zawody w Olimpii odbyły się w 392 r. Ideę starożytnych zmagań sportowych odnowił w XIX w. francuski baron Pierre de Coubertin. W 1896 r. odbyły się pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie. Nawiązując do starożytnych tradycji rozegrano je w Atenach. Pierwsze zimowe igrzyska odbyły się w 1924 r. we francuskiej miejscowości Chamonix.