Około roku 1010 p.n.e., do rangi króla Izraela wyniesiony został Saul, jeden z uczestników wojny przeciwko Ammonitom. Niestety, jego panowanie nie trwało długo, gdyż Saul poległ w starciu z Filistynami (mającym miejsce na równinie Jezreel). Władza po śmierci Saula znalazła się w ręku jego syna Iszbaala, który przejął nadzór nad północną częścią rządzonego przez ojca państwa, oraz Dawida, panującego w południowej części kraju.

Wkrótce w Hebronie odbyła się uroczystość koronacyjna Dawida, on sam zaś zasłynął jako władca zjednoczonego Izraela oraz Judei, pogromca Filistynów, oraz zdobywca Jerozolimy. To właśnie do Jerozolimy przeniesiona została Arka Przymierza, i to właśnie Jerozolima, przebudowana administracyjnie, stała się, tak religijną, jak i polityczną siedzibą kraju. W niedługim czasie Dawid zwyciężając Moabitów, Ammonitów oraz Edomitów, uczynił z Izraela największy i najbardziej znaczący ośrodek Kanaanu.

Po śmierci króla Dawida (prawdopodobnie w roku 961 przed naszą erą), na tron wstąpił jego potomek, i zięć faraona, Salomon. Pomimo świetnego przygotowania dyplomatycznego, Salomonowi nie udało się dorównać wielkości ojca, zaprzepaszczając podbite wcześniej posiadłości aramejskie oraz dopuszczając do reaktywacji kraju Edomitów. Niemniej jednak, czerpiąc zyski z handlu oraz ze współpracy z królem Tyru, Hiramem, Salomon mógł z powodzeniem finansować rozbudowę oraz upiększanie miasta Jerozolima. Wkrótce też stanęły w niej: królewski pałac oraz świątynia Jahwe. Rządy Salomona były nie tylko scentralizowane, ale i oparte na represyjnej polityce podatkowej oraz przymusowej pracy jej mieszkańców. Każda z 12 prowincji Izraela, przez jeden miesiąc w roku miał też obowiązek finansowania królewskiego dworu.

W roku 922 przed naszą erą zmarł Salomon, a wraz z tym wydarzeniem państwo Izrael rozpadło się. Leżące na południu Królestwo Judy (ze stolicą w Jerozolimie), przejął Roboam. Z kolei północnym Izraelem (z kolejnymi ośrodkami dyspozycyjnymi w Sychem, Torsie, Penuel, oraz Samarii) zarządzał Jeroboam. Z inicjatywy Jeroboama, świątynie Dan i Betel, przekształcono na królewskie miejsca czci i kultu.