Bitwa pod Salaminą miała miejsce w 480 r. p.n.e. pomiędzy wyspą Salamina a wybrzeżem Attyki. Została stoczona pomiędzy flotami grecką i perską.

Bitwa pod Salaminą - geneza

W wyniku klęski Greków pod Termopilami Persowie opanowali środkową Grecję, zdobyli również stolicę państwa - Ateny. Grecy zmuszeni byli udać się na wyspę Salamina oraz Peloponez.

Wokół Salaminy znajdowało się ok. 400 statków greckich. Persowie mieli znacznie większą flotę - ok. 1200 okrętów. Temistokles poddał Kserksesowi - perskiemu władcy, za pośrednictwem swojego wysłannika, pomysł, aby ten natychmiast uderzył na Salaminę, gdyż flota grecka zamierza uciec. Było to jednak celowe zagranie, gdyż Persowie byli bardzo osłabieni po wcześniejszych walkach, co dawało Grekom szansę na zwycięstwo.

Persowie uderzyli jeszcze pod osłoną nocy. Zamierzali staranować część statków i spowodować ucieczkę Greków. Podjęli oni jednak walkę, pozorując jedynie ucieczkę części floty.

Duże nagromadzenie okrętów perskich w cieśninie, ich mała zwrotność oraz warunki atmosferyczne (wiejący wiatr) sprawiły, że ok. 800 okrętów perskich zostało unieruchomionych w cieśninie. Wówczas uderzyli Grecy, nie dając wrogowi szans na podjęcie skutecznej walki. Większość floty perskiej uciekła w kierunku Faleronu.

Zwycięstwo Greków w bitwie pod Salaminą spowodowało podniesienie ich morale i podjęcie dalszej walki z Persami. Bitwa pod Salaminą stała się punktem zwrotnym w wojnie persko-greckiej.