1. Prezydenci II Rzeczypospolitej.

Pierwszym prezydentem Polski został wybrany Gabriel Narutowicz. 11 grudnia 1922 r. został zaprzysiężony na to stanowisko. Urzędu nie sprawował długo, bowiem 16 grudnia w czasie zwiedzania wystawy w warszawskiej Zachęcie został zamordowany przez Eligiusza Niewiadomskiego. Zabójca był zwolennikiem Narodowej Demokracji - partii politycznej o skrajnie prawicowym programie, która były bardzo nieprzychylna nowemu prezydentowi ze względu na jego lewicowe poglądy i poparcie udzielane mu przez te stronnictwa. W trakcie procesu Niewiadomski przyznał się, iż w pierwszej kolejności zamierzał zabić Józefa Piłsudskiego.

W tej sytuacji 20 grudnia 1922 r. został wybrany przez Zgromadzenie Narodowe nowy prezydent, którym został Stanisław Wojciechowski. Zgodnie z konstytucją marcową kadencja prezydenta trwała 7 lat natomiast Wojciechowski funkcję tę pełnił przez cztery lata. Urząd złożył w wyniku wydarzeń związanych z zamachem majowym, przeprowadzonym przez Józefa Piłsudskiego w 1926 r. Stanisław Wojciechowski zmarł w 1953 r. w Gołąbkach pod Warszawą w wieku 84 lat.

4 czerwca 1926 r. przez Zgromadzenie Narodowe został wybrany kolejny prezydent. Został nim wybitny chemik – Ignacy Mościcki. Był znanym naukowcem. Ukończył chemię na Politechnice w Rydze. Mógł się poszczycić doktoratami honoris causa kilku europejskich uczelni. Cieszył się dużym uznaniem w środowisku naukowym. Swoją siedzibą uczynił Zamek Królewski w Warszawie. Po siedmiu latach w 1933 r. został wybrany na drugą kadencję. Zakończyła się ona wraz z wybuchem II wojny światowej we wrześniu 1939 r. Po ewakuacji z Warszawy i z Polski, został internowany na terenie Rumunii. Zdążył wskazać swojego następcę. Miał nim zostać Władysław Raczkiewicz. Ignacy Mościcki zmarł pod Genewą 2 X 1946 r.

2. Urząd prezydenta w PRL-u.

Po II wojnie światowej istniały jednocześnie dwa urzędy prezydenta. Jeden z nich to prezydent Polski na wychodźstwie (uważał się za spadkobiercę tegoż urzędu z okresu II RP) i działający pod rosyjską protekcją prezydent w Polsce ludowej.

W 1947 r. komuniści ugruntowali swoją władzę w Polsce. Pierwszym i zarazem ostatnim prezydentem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej był – Bolesław Bierut. Wybrany został 4 lutego 1947 r. w roku 1952  urząd prezydenta został zastąpiony przez Przewodniczącego Rady Państwa. Kolejno ten urząd, aż do upadku PRL sprawowali:

  Aleksander Zawadzki (1952 – 1964)  Edward Ochab (1964 – 1968)  Marian Spychalski (1968 –1970)  Józef Cyrankiewicz (1970 – 1972)  Henryk Jabłoński (1972 – 1985)  Wojciech Jaruzelski (1985 – 1989)

3. Prezydenci na wychodźstwie

Władysław Raczkiewicz, jako że został wyznaczony na stanowisko prezydenta przez Ignacego Mościckiego, objął urząd zaraz po ukonstytuowaniu się władz polskich we Francji. Premierem mianował gen. Władysława Sikorskiego, a po jego śmierci w 1943 r. – Stanisława Mikołajczyka. Polskie władze na wychodźstwie nie zostały uznane przez Józefa Stalina. Ten udzielił poparcia władzom komunistycznym powstającym w Polsce. 6 czerwca 1947 r. zmarł prezydent Raczkiewicz. Przekazał urząd prezydenta Augustowi Zaleskiemu, przedwojennemu ministrowi spraw zagranicznych II RP. Zaleski pełnił swój urząd najdłużej spośród pozostałych prezydentów, bo aż do 1972 r. Premierem mianował gen. Tadeusz Bora-Komorowskiego. Po upływie siedmiu lat, postanowił Zaleski przedłużyć ją na czas nieokreślony. Urząd premiera po Komorowskim sprawował, związany z prezydentem Cat - Mackiewicz. Po 25 latach rządów zmarł August Zaleski w 1972 r. Jako swojego następcę wyznaczył Stanisława Ostrowskiego.  Stanisław Ostrowski z wykształcenia był lekarzem. Jako żołnierz służył w austriackiej armii, pełnił funkcję prezydenta miasta Lwowa, a w czasie II wojny brał udział w kampanii włoskiej, pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Na stanowisko prezydenta został wybrany 9 kwietnia 1972 r. po zakończeniu swojej kadencji przekazał insygnia Edwardowi Raczyńskiemu. Zmarł w 1982 r.

Edward Raczyński rozpoczął sprawowanie urzędu prezydenta w 1979 r. jednocześnie zapowiadając iż ustąpi po upływie siedmiu lat. 8 kwietnia 1986 r. został zaprzysiężony jego następca –  Kazimierz Sabbat. Sabbat liczył, że po zakończeniu swojej kadencji przekaże władze już swojemu następcy w kraju. Zmarł 19 lipca 1989 r. Ostatnim prezydentem Polski na obczyźnie był – Ryszard Kaczorowski.

4. Prezydenci III RP. 

 W 1989 r. głosami Zgromadzenia Narodowego został wybrany na prezydenta gen. Wojciech Jaruzelski, wcześniej pełniący funkcję przewodniczącego Rady Państwa. Urząd pełnił do 1990 r. W tym samym roku pierwszym prezydentem wybranym w wolnych demokratycznych wyborach został – Lech Wałęsa. Ceremonia zaprzysiężenia odbyła się 23 grudnia 1990 r. po upływie pięcioletniej kadencji przegrał z kandydatem lewicy – Aleksandrem Kwaśniewskim (3% przewaga głosów w II turze). W 2000 r. Kwaśniewski zwyciężył po raz drugi w wyborach (53, 9% głosów w I turze) i urząd prezydenta sprawował przez kolejne pięć lat, do 2005 r. W tym samym roku odbyły się kolejne wybory, w których zwyciężył – Lech Kaczyński.