Lista siedmiu cudów świata została po raz pierwszy ogłoszona przez Filona z Bizancjum, żyjącego w III wieku p.n.e. Jednak jej pochodzenie jest nam tak naprawdę nieznane. Częste wzmianki o niej w literaturze klasycznej, znajdujące się głównie w tekstach starożytnych, nie są jednoznaczne, jeśli chodzi o autorstwo i daty powstania. Dwa główne starożytne dzieła, przedstawiające siedem cudów, a mianowicie działo wspomnianego Filona z Bizancjum i Bedy Czcigodnego z Jarrow, powstały prawie osiem wieków później, w porównaniu z pierwszymi niepełnymi tekstami o liście owych cudach. Niezwykłe dzieło Filona (znanego głównie jako mechanika i uczonego) "O siedmiu cudach świata", zachowane jest w przepięknym kodeksie bizantyjskim i znajduje się w zbiorach Uniwersytetu w Heidelbergu. Dzieło to cieszyło się tak wielką popularnością, iż zostało przewiezione z ze starożytnej Biblioteki Aleksandryjskiej do Bizancjum, gdzie je przepisano, a następnie sprowadzono do Europy Zachodniej. Przechowywano je kolejno w bibliotekach szwajcarskiego klasztoru, u renesansowego drukarza, w pałacu w Heidelbergu i na Watykanie. Wywiezione ponownie z Rzymu do Paryża za Napoleona, ostatecznie po kongresie wiedeńskim znalazło się po raz drugi w Heidelbergu. Filon nie umieścił jednak na swoje liście siedmiu cudów starożytnego świata słynnej latarni, tak zwanej latarni z Faros (wyspy w pobliżu Aleksandrii). Znalazła się ona znacznie później na innych listach cudów, które sporządzili ludzie z Europy Północnej: Grzegorz z Tours oraz Będą Czcigodny. Listy te były sporządzane przez wiele wieków i miały wielu autorów.

Dziś do siedmiu cudów świata, mimo istniejących wielu list, zalicza się: Posąg Zeusa (w Olimpii wykonany z kości słoniowej i złota, najbardziej podziwiany ze wszystkich cudów, Kolos Rodyjski (na wyspie Rodos w centrum szlaków morskich), Latarnię morską na Faros, Mauzoleum w Halikarnasie, Wiszące Ogrody (w Babilonii), Świątynię Artemidy w Efezie oraz piramidy.

Każdy z tych siedmiu cudów świata był związany z Aleksandrem Wielkim, bowiem wszystkie one znalazły się w granicach jego państwa. To właśnie Aleksander założył Aleksandrię egipską, miasto latarni z Faros, zdobył szturmem Halikarnas, sławny z marmurowego mauzoleum, Kolos Rodyjski miał jego twarz, a on sam zmarł w Babilonii - mieście Wiszących Ogrodów. Starożytne listy cudów były sporządzane w głównej mierze przez jego ludzi, którzy podróżowali razem z nim po świecie antycznym. Dziś siedem cudów świata można oglądać tylko na wyznaczonym przez archeologów terenie. Ich odkryte szczątki świadczą o marzeniach i byłej potędze. Nadal są one niedoścignionym wzorem dla wielu artystów.

Jak już wspomniano najbardziej podziwianym do dnia dzisiejszego jest posąg Zeusa, zbudowany w Olimpii w południowej Grecji, około 435 roku p.n.e. przez słynnego rzeźbiarza Fidiasza. Statua ta była wykonana z drewnianych desek przymocowanych do ogromnego drewnianego rusztowania, cała pokryta złotem i kością słoniową (kością słoniową okryty był tors boga, a złotem jego szata). Dla Greków ten ogromny, bo mający około 12 metrów posąg, był symbolem jedności i potęgi.