Albert Einstein przyszedł na świat w 1879 roku 14 marca, w Ulm, w Niemczech. Jego ojciec był właścicielem fabryki produkującej urządzenia elektryczne. Jednak nie miał szczęścia w interesach i dlatego niedługo po urodzeniu się Alberta rodzina Einsteinów przeprowadził się do Monachium. Tam też Albert Einstein uczęszczał do Leopold Gymnasium. Od najmłodszych lat Albert był samotnikiem. Stronił od dzieci i był przez nie postrzegany jako dziecko bardzo nieśmiałe. Nie przejawiał również żadnych specjalnych zdolności w kierunku któregoś z przedmiotów. Od przedmiotów humanistycznych zdecydowanie wolał matematykę, szczególnie geometrię. Szczególnie opornie szła młodemu Einsteinowi nauka języków obcych. Nigdy nie nauczył się dobrze żadnego z nich. Nawet swoje prace naukowe publikował w języku niemieckim.

Gdy Albert miał 15 lat rodzina po raz kolejny zmieniła miejsce zamieszkania. Tym razem przenieśli się do Mediolanu. Początkowo Albert zamierzał pozostać na stałe w Monachium. Jednak po niedługim czasie zamieszkał razem z rodziną.

Ponieważ rodzice nie interesowali się zbytnio poczynaniami młodego Alberta, postanowił on nie kontynuować nauki i zapragnął zakosztować wolności. Przez cały rok podróżował po Włoszech, zwiedzając wiele zakątków tego kraju. Po roku zmienił jednak zdanie w sprawie swojej edukacji i przystąpił do egzaminów na politechnikę w Zurychu (Eidgenossosche Technische Hochschule). Okazało się jednak, że przerwa w nauce zrobiła swoje i niestety nie miał odpowiedniej wiedzy, aby pozytywnie przebrnąć przez egzaminy. Albert nie poddał się jednak i przez kolejny rok uczestniczył w zajęciach w jednej ze szkół w Szwajcarii.

Po tym czasie przystąpił ponownie do egzaminów i tym razem dostał się na uczelnię. Wtedy Einsteina znowu opuściła chęć do zdobywania wiedzy i zajął się przyjemniejszymi aspektami studenckiego życia. Rzadko bywał na wykładach i wobec tego musiał nieustannie korzystać z pomocy swoich przyjaciół. Dzięki nim udało się również Einsteinowi przebrnąć przez egzaminy końcowe i otrzymać dyplom w roku 1900 mimo, że wydawało się to prawie niemożliwe. Podczas studiów miał dziecko z kobietą, z którą później się ożenił i miał jeszcze dwóch synów.

Mimo, ze Einstein już wtedy pasjonował się fizyką i do jego lektur na stałe weszły prace Helmholtza i Maxwella to przez swoje lekceważące podejście do obowiązków studenta zyskał sobie bardzo złą opinię wśród wykładowców. Przez to po ukończeniu studiów nie mógł liczyć na posadę na tamtejszym uniwersytecie.

Dlatego zatrudnił się w urzędzie patentowym w Szwajcarii. W tym czasie został prawowitym obywatelem Szwajcarskim. Podczas pracy w urzędzie Einstein znalazł czas na napisanie swojej pracy doktorskiej. Powstały również trzy prace, które stały się przełomowe dla ówczesnej nauki. Ukazały się one w XVII tomie Annalen der Physik. Dotyczyły ruchów Browna, efektu fotoelektrycznego oraz szczególnej teorii względności. Od tej pory Einstein stał się znany w świecie nie tylko naukowym. W 1909 roku Einstein został profesorem nadzwyczajnym na uniwersytecie w Zurychu. Następnie rozpoczął pracę na uczelni w Pradze, skąd powrócił w 1912 roku na skutek nastrojów antysemickich. Ostatecznie zamieszkał w Berlinie.

Od 1914 roku obejmował dwa stanowiska profesorskie: w Pruskiej Akademii Nauk i na Uniwersytecie Berlińskim. W tym to czasie mógł się skupić bezpośrednio na badaniach, które zaowocowały spektakularnymi odkryciami.

W Berlinie też dokończył prace nad ogólną teorią względności i opublikował ją w 1915 roku. Po I wojnie światowej Albert Einstein pracował głównie nad teorią kwantów. Liczne badania pozwoliły mu na sformułowanie statystyki Bosego - Einsteina oraz opracowania podstaw zjawiska emisji wymuszonej.

W 1921 roku Albert Einstein otrzymał Nagrodę Nobla za wyjaśnienie efektu fotoelektrycznego. Gdy w Niemczech do władzy doszedł Hitler sytuacja stałą się na tyle niebezpieczna, że Einstein zdecydował się na przeprowadzkę do Princeton. Rozpoczął pracę w tamtejszym Instytucie Studiów Zaawansowanych.

Einstein żywo interesował się polityką. Początkowo był zagorzałym pacyfistą. Jednak w obliczu rosnącego zagrożenia ze strony Niemiec zaniechał swoich poglądów. W 1940 roku otrzymał obywatelstwo amerykańskie.

Początkowo, zwłaszcza gdy trwała II wojna światowa Einstein był zwolennikiem konstruowania bomby atomowej. Potem jednak przekonywał, że ta ogromna potęga jaką jest energia atomowa może obrócić się przeciwko człowiekowi. W roku 1952 Einsteinowi zaproponowano prezydenturę Izraela, której nie przyjął.

Późniejsze poglądy uczonego na różne tematy m.in. socjalizmu, stosunków między białymi i czarnymi, zawarte są w popularnej, często wznawianej książce Einsteina "Out of My Later Years".

Pod koniec życia Einstein prowadził badania, które miały pozwolić na unifikację dwóch z czterech podstawowych oddziaływań w przyrodzie: grawitacji i oddziaływań elektromagnetycznych. Jednak na tym polu nie odniósł sukcesu.

Również życie osobiste Einsteina nie było pasmem sukcesów. Pierwsze małżeństwo z Milevą Marić, skończyło się rozwodem. Z tego małżeństwa pozostało dwóch synów. Druga żona, daleka kuzynka, Elsa Lowenthal umarła w 1936 r.

W 1953 roku Einstein znacznie podupadł na zdrowiu. Stało się tak na skutek pęknięcia tętniaka aorty. Uczony nie wyraził zgody na operację, nie chcąc sztucznie przedłużać życia. Zmarł 18 kwietnia 1955 roku.

Przełomowe artykuły opublikowane w 1905 roku dotyczyły:

- ruchów Browna - był to ostateczny dowód na cząsteczkową budowę materii. Uczony obserwował ruchy "zyg - zag" pyłku kwiatowego na powierzchni cieczy"

- efektu fotoelektrycznego - stanowiącego dowód na to, że światło składa się ze strumienia cząstek o pewnych energiach

- szczególnej teorii względności.