Czasami bywa tak, że niedoświadczony nauczyciel przekazuje uczniom błędne informacje, które wynikają z jego braku wiedzy. Informacje te są później powielane. Czasami nawet nie staramy się ich zrozumieć. Idziemy na łatwiznę sądząc, że tak rzeczywiście jest. Młody człowiek opuszczając szkołę nie zdaje sobie sprawy z tego, że może wyrządzić wiele szkód przekazując te informacje innym osobom. Czasami warto się zastanawiać nad tym co mówi nauczyciel. Zadawać dociekliwe pytania. Bardzo dużo informacji z chemii, które są w powszechnym obiegu mija się z prawdą. Postaram się w niniejszej pracy przedstawić te najbardziej rażące.

Pierwsza nieprawda: Wszystkie konserwanty występujące w produktach spożywczych są szkodliwe dla człowieka.

Jest to najczęstsza nieprawda powielana przez wiele osób. W większości przypadków ludzie mówiące takie rzeczy nie wiedzą do czego służą i czym są konserwanty. Dzięki konserwantom żywność nie psuje się i nie jest tak droga. Bez nich mięso byłoby wielokrotnie droższe, a co za tym idzie niedostępne dla większości ludzi. Zmniejszyłaby się liczba sklepów sprzedających produkty spożywcze. Bardziej niebezpieczne byłoby spożycie nadpsutego pożywienia niż zawierającego konserwanty. Konserwanty stosowane w produktach spożywczych występują w niewielkich ilościach. Bardziej szkodliwe są substancje zawarte w napojach słodzonych zawierających cyklaminian sodu oraz sacharynę. Szkodliwy dla zdrowia jest także glutaminian sodu.

Druga nieprawda: Dym wydobywający się z elektrowni atomowych jest radioaktywny.

Wieże wychodzące z elektrowni atomowych to skraplacze. Woda w tych wieżach jest rozprężana. Temperatura wody przewyższa100°C, dlatego część tej wody odparowuje. Para, która wydobywa się z wież działa korzystnie na środowisko naturalne, zwiększając wilgotność powietrza. Zwiększa także zachmurzenie, częstotliwość opadów, co może powodować stany depresyjne u człowieka.

Trzecia nieprawda: Polietylen, z którego zbudowane są opakowania jest szkodliwy dla środowiska

Polietylen jako substancja chemiczna wykazuje bierność chemiczną. Opakowanie pozostawione w lesie zostanie tam bardzo długo (długo trwa proces degradacji), ale substancje powstające w tym procesie nie wpływają negatywnie na środowisko. Oczywiście nie wolno popierać zostawiania pustych opakowań zbudowanych z polietylenu, ale trzeba mieć na uwadze to, że nie wyrządzą one żadnych szkód przyrodzie, zepsują tylko jej walory estetyczne. Papierowe opakowania są gorszym rozwiązaniem, gdyż ich produkcja zmusza do zwiększenia wycinania drzew oraz do zwiększa koszty produkcyjne takiego opakowania.

Czwarta nieprawda: Są produkowane leki, które dokładnie trafiają w źródło bólu.

Wszystkie leki są wchłaniane w układzie pokarmowym, następnie przy udziale układu krążenia trafiają do wszystkich części ciała. Nie jest prawdą stwierdzenie, że lek trafia dokładnie w źródło bólu. Możliwe jest wybiórcze działanie na określone receptory. Bardziej dokładne działanie określonego leku przeciwbólowego uzyskujemy stosując zastrzyk.

Piąta nieprawda: Leki oparte na naturalnych składnikach wykazują najlepszą skuteczność.

Związki, które są biochemiczne aktywne i występują w roślinach najczęściej nie są wykorzystywane przez tą roślinę do walki z wrzodami, likwidowaniu bólu. Nie mogły zatem ulec ewolucji. Ich działanie możemy uznać za przypadkowe. Związki syntetyczne są uzyskiwane w ten sposób, aby jak najmniej szkodziły człowiekowi. Badania, które są aktualnie na szeroką skale przeprowadzane, maja na celu zlikwidowanie niebezpieczeństw towarzyszących zażyciu jakiegoś leku. Kryterium, którym się kierują biochemicy jest wykrycie takiego leku, który szybko pomaga choremu człowiekowi, jednocześnie nie powoduje uciążliwych skutków ubocznych.

Można śmiało powiedzieć, że leki syntetyczne działają skuteczniej niż leki oparte na składnikach naturalnych.

Szósta nieprawda: Sol przyspiesza gotowanie się potraw.

Sól dodawana do potraw nie zwiększa temperatury w której wrze woda. Zgodnie z regułą van't Hoffa, aby zwiększyć szybkość reakcji chemicznej dwa razy, należy zwiększyć temperaturę o 10°C. Badania przeprowadzone nad wodą morską (jak każdy wie jest bardzo słona), dowiodły, że woda w tym przypadku wrze tylko o 0,6°C wyższej temperaturze niż zwykła woda. Sól dodawana do wody powoduje wzrost ciśnienia osmotycznego wody. Woda wolniej przenika do komórek. Sól dodawana do gotujących się potraw sprawia, że są one smaczniejsze dlatego, że są mniej kleiste..

Siódma nieprawda: Katalizator nie bierze udziału w reakcji .

Katalizator w reakcji chemicznej nie ulega zużyciu. Już na samym początku reaguje biorąc udział w katalizie. Na końcu zostaje odtworzony. Ilość katalizatora na początku i na końcu jest taka sama. Katalizator przyśpiesza reakcje chemiczna, ale nie wpływa na jej jakościowy przebieg.

Ósma nieprawda: Woda królewska może rozpuścić złoto, ponieważ w jej składzie jest chlorek nitrozylu, który charakteryzuje się właściwościami silnie utleniających.

Ilość chlorku nitrozylu w wodzie królewskiej można uznać za bardzo małą. Nie ma on wpływu na właściwości z których znana jest woda królewska. Możliwość rozpuszczania złota bierze się ze współdziałania kwasu solnego oraz kwasu azotowego. Utleniające właściwości kwasu azotowego są niewystarczalne na rozpuszczenie złota. Dopiero dodatek kwasu solnego sprawia, ze jony złota są kompleksowane w trwałe chlorkowe kompleksy.

Dziewiąta nieprawda: Odczyn kwaśnego wodorowęglanu sodu jest kwaśny.

Roztwór wodorowęglanu sodu (NaHCO3 )- jest lekko zasadowy. Zachodzi reakcja:

HCO3- → CO2 + OH-

Dziesiąta nieprawda: Woda nie bierze udziału w dysocjacji, pełni tylko rolę katalizatora.

Woda podczas dysocjacji pełni role akceptora protonu. Wynika to z teorii kwasowo-zasadowej Bronsteda. W roztworach bardzo rozcieńczonych nie występuje wolna woda. Wolne protony nie istnieją w wodzie.

Mam nadzieje, że niniejszy artykuł skłoni wszystkich uczniów do pilniejszego słuchania oraz zmusi do zastanowienia się nad tym co mówi nauczyciel.