Przesłanie Pana Cogito - Środki stylistyczne
Środki stylistyczne zastosowane w utworze „Przesłanie Pana Cogito”:
– apostrofa – „idź”, „powtarzaj”, „strzeż się”, „czuwaj”;
– anafora – „idź”, „strzeż się”;
– metafora – „ciemnego kresu”, „obalonych w proch”,
– porównanie – „a Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze”;
– kontrast – „ocalałeś nie po to aby żyć”, „idź wyprostowany wśród tych co na kolanach”, „a Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze”;
– paradoks – „ocalałeś nie po to aby żyć”, „a nagrodzą cię za to tym co mają pod ręką chłostą śmiechu zabójstwem na śmietniku”, „tak zdobędziesz dobro którego nie zdobędziesz”;
– epitet – „ciemnego kresu”, „ostatnią nagrodę”, „ostatecznym rozrachunku”, „uładzony życiorys”.
