Modlitwa Pana Cogito – podróżnika - geneza utworu i typ liryki
„Modlitwa Pana Cogito – podróżnik” Zbigniewa Herberta pochodzi ze zbioru „Raport z oblężonego Miasta i inne wiersze” (1983), a zatem z dojrzałego okresu twórczości Herberta i wpisuje się w cykl poświęcony Panu Cogito – bohaterowi moralnemu, symbolowi rozumu i sumienia. Herbert po raz pierwszy wprowadził Pana Cogito w tomie „Pan Cogito” (1974). W kolejnych tomach bohater ten dojrzewa, staje się coraz bardziej świadomy tragizmu świata, ale też bardziej pokorny wobec tajemnicy istnienia.
Jest to liryka bezpośrednia – podmiot mówi w pierwszej osobie i liryka inwokacyjna – zwraca się wprost do Boga, a także liryka osobista, liryka refleksyjno-filozoficzna i liryka religijna.
