Niekończąca się historia - geneza i gatunek utworu
„Niekończąca się historia" Michaela Ende została wydana w 1979 roku w Niemczech. Autor tworzył ją jako odpowiedź na kryzys wyobraźni i upraszczanie świata przez współczesną kulturę, podkreślając znaczenie fantazji w życiu człowieka. Książka o przygodach Bastiana doczekała się adaptacji filmowej w 1984 r. („Niekończąca się opowieść”), która okazała się hitem. Trzeba jednak zaznaczyć, że film opowiada tylko połowę historii o niezwykłym świecie fantazji i można by pomyśleć, że to książka o przygodach Atreju, który na ekranie staje się głównym bohaterem. W dalszej części opowieści to Bastian Balthazar staje się najważniejszą postacią świata wyobraźni. Kilka lat później, w roku 1990, film doczekał się sequela, ale druga część niekończącej się historii nie zyskała już tak entuzjastycznego przyjęcia przez fanów powieści Michaela Ende.
Utwór jest powieścią fantastyczną o cechach baśni filozoficznej i przygodowej. Ma także charakter metafikcyjny, pokazując wpływ czytelnika na opowiadaną historię i zacieranie granicy między fikcją a rzeczywistością. Niezwykły świat fantazji okazuje się bowiem połączony z ludzką rzeczywistością, a historia chłopca (Bastiana Balthazara) rozgrywa się zarówno w świecie fantazji, jak i w normalnym życiu. Historia Bastiana dziejąca się w świecie ludzi wydrukowana została na czerwono, a historia fantazjii - na zielono. W niektórych fragmentach tej niezwykłej książki obydwa światy się przenikają.
