Sny o potędze - Środki stylistyczne
Wiersz operuje bogatą symboliką i metaforyką, charakterystyczną dla poezji Staffa. Motywy lasu, południa, światła i nieskończoności służą zobrazowaniu stanów wewnętrznych bohatera. Potęga zostaje przedstawiona poprzez hiperbole, takie jak „wyolbrzymiałem w bezmiar” czy „moc mi pierś przenika”, które oddają intensywność przeżycia.
Pojawiają się liczne epitety wartościujące, na przykład „dumny gniew wraży”, „rozzłocone, słoneczne południe”, które wzmacniają ekspresję emocjonalną. Kontrasty między tym, co „trwożne, poddańcze, pokorne”, a tym, co potężne i dumne, podkreślają wewnętrzne rozdarcie podmiotu. Ważną rolę odgrywają także apostrofy i wykrzyknienia, nadające wypowiedzi ton uniesienia i dramatyzmu.
