Niebo złote ci otworzę - analiza i interpretacja
Wiersz składa się z czterech strof o nieregularnej budowie i długości wersów, a mimo tego posiada niezwykła melodyjność i rytm. „Niebo złote ci otworzę” to wiersz zachowujący muzyczność typową dla stylu Baczyńskiego. Poeta operuje rytmem opartym nie na liczbie sylab, lecz na melodyce języka, powtórzeniach i brzmieniu słów.
Podmiot liryczny zwraca się do ukochanej, obiecując jej świat, w którym nie istnieje cierpienie, zło ani śmierć. W pierwszych trzech strofach Baczyński kreśli wizję cudownej rzeczywistości. Słowa brzmią jak zaklęcie – poeta chce stworzyć na nowo świat: czysty, pełen harmonii i życia. W ostatniej strofie tonacja się zmienia. Z marzenia o pięknie wyłania się tragiczna prawda o rzeczywistości wojny. Podmiot liryczny błaga ukochaną, by pomogła mu zapomnieć o śmierci i okrucieństwach wojny.
