Pomidor - analiza i interpretacja
Wiersz „Pomidor” Jana Brzechwy zbudowany jest z sześciu czterowersowych strof o nieregularnej budowie. Występują w nim rymy parzyste, dokładne, dzięki którym utwór zyskuje charakter dziecięcej rymowanki o stałym rytmie. W każdej ze strof – nie licząc ostatniej – pojawia się ten sam dwuwers:
„Jak pan może,
Pani pomidorze?!”
Powtarzane cyklicznie pytanie podkreśla oburzenie bohaterów wiersza wobec zachowania pomidora i podkreśla dezaprobatę wobec jego działań. Zakończenie ma charakter puenty, ale przede wszystkim stanowi sprawiedliwe rozwiązanie sytuacji, ponieważ pomidor zostaje ukarany ośmieszeniem i upadkiem wprost do koszyka ogrodniczki, z której wcześniej się wyśmiewał.
Interpretacja wiersza jest dość prosta. Utwór opowiada o zuchwałym i pewnym siebie pomidorze, który zachowuje się niegrzecznie, ponieważ przedrzeźnia ogrodniczkę. Pozostałe warzywa reagują oburzeniem i kolejno go upominają. Powtarzane pytanie „Jak pan może?” buduje wrażenie, że pomidor przekroczył granicę dobrego wychowania.
