Blaszany bębenek - streszczenie krótkie
Oskar Matzerath spisuje swoje wspomnienia w zakładzie dla nerwowo chorych. Opowieść rozpoczyna od historii babki Anny Bronskiej, która na kaszubskim kartoflisku ukrywa pod czterema spódnicami podpalacza Józefa Koljaiczka. Z ich związku rodzi się Agnieszka, przyszła matka Oskara. Po latach wychodzi ona za Alfreda Matzeratha, prowadzącego sklep kolonialny w Gdańsku, lecz utrzymuje romans z kuzynem Janem Brońskim, pracownikiem Poczty Polskiej. Oskar nie wie, który z mężczyzn jest jego biologicznym ojcem. Od chwili narodzin rozumie otoczenie i postanawia, że po ukończeniu trzech lat przestanie rosnąć. Swoją decyzję ukrywa, pozorując upadek ze schodów. Na trzecie urodziny otrzymuje pierwszy blaszany bębenek, który staje się jego najważniejszym przedmiotem i narzędziem opowiadania o świecie. Oskar odkrywa również, że za pomocą głosu potrafi rozbijać szkło. Nie chce uczęszczać do szkoły, więc pozostaje obserwatorem życia dorosłych, ich romansów, przemocy i politycznych przemian.
Dorastając bez fizycznego wzrostu, Oskar przygląda się narastaniu nazizmu. Podczas partyjnego zgromadzenia ukrywa się pod trybuną i rytmem bębenka zmienia marszową muzykę w walca, zakłócając uroczystość. W tym czasie Agnieszka coraz gorzej znosi relację z Matzerathem i Janem. Po wizycie na molo, gdzie widzi węgorze wyciągane z końskiego łba, zaczyna objadać się rybami i umiera. Śmierć matki staje się pierwszym z wydarzeń, za które Oskar czuje się częściowo odpowiedzialny. Zaprzyjaźnia się z karłem Bebrą, występującym w teatrze, oraz poznaje Roswitę. Obserwuje także losy rodziny Truczinskich, śmierć Herberta spowodowaną przez figurę Niobe i samobójstwo handlarza Greffa.
Po wybuchu wojny Oskar towarzyszy Janowi podczas obrony Poczty Polskiej. Poszukując bębenka, przyczynia się do schwytania obrońców, a następnie podczas przesłuchania wypiera się Jana. Broński zostaje rozstrzelany i pochowany na Zaspie. Oskar zamieszkuje z Matzerathem i Marią Truczinską, z którą wcześniej nawiązał relację erotyczną. Maria zachodzi w ciążę i rodzi Kurta. Oskar uważa, że może być ojcem chłopca, choć oficjalnie za ojca uchodzi Matzerath. Następnie dołącza do teatru frontowego Bebry i podróżuje po okupowanej Europie. We Francji spotyka żołnierza Lankesa, ogląda Wał Atlantycki i przeżywa romans z Roswitą, która ginie podczas bombardowania.
Po powrocie do Gdańska Oskar staje na czele grupy młodzieży nazywanej Wyciskaczami. Podczas włamania do kościoła próbuje nakłonić figurę Dzieciątka Jezus do gry na bębenku. Grupa zostaje rozbita, lecz Oskar unika odpowiedzialności. Gdy do miasta wkracza Armia Czerwona, Matzerath próbuje ukryć partyjną odznakę. Oskar podaje mu znaczek NSDAP, który Matzerath połyka i dławi się nim, a następnie zostaje zastrzelony przez radzieckiego żołnierza. Podczas pogrzebu Oskar wrzuca bębenek do grobu i postanawia zacząć rosnąć. Jego ciało rozwija się jednak nieprawidłowo, a na plecach pojawia się garb. Wraz z Marią i Kurtem opuszcza Gdańsk w wagonie towarowym i trafia do Düsseldorfu.
Po wojnie Oskar pracuje jako pomocnik kamieniarza Korneffa, wykonując napisy nagrobne. Odrzuca propozycję małżeństwa z Marią, a następnie zostaje modelem w Akademii Sztuk Pięknych. Pozuje z Ullą między innymi do obrazu „Madonna 49”, na którym przedstawiono go jako Dzieciątko Jezus z bębenkiem. Wyprowadza się od Marii i wynajmuje dawną łazienkę w mieszkaniu Zeidlerów. Fascynuje go mieszkająca tam pielęgniarka Dorothea, której niemal nie widuje. Włamuje się do jej pokoju, zabiera włosy z grzebienia i ukrywa się w szafie. Podczas nocnego spotkania Dorothea bierze okrytego kokosową matą Oskara za diabła. Gdy odkrywa jego tożsamość, opuszcza mieszkanie.
Oskar poznaje flecistę Kleppa i po latach odzyskuje zdolność bębnienia. Razem z gitarzystą Schollem tworzą zespół The Rhine River Three i podejmują pracę w „Piwnicy Pod Cebulą”. Goście lokalu kroją cebulę, aby móc płakać i opowiadać o swoich problemach. Bębenek Oskara potrafi natomiast zmieniać dorosłych w zachowujące się jak dzieci istoty. Po śmierci właściciela lokalu Oskar podpisuje kontrakt z agencją kierowaną przez Bebrę. Jego występy odnoszą wielki sukces, a koncerty i płyty przynoszą mu majątek. Za zarobione pieniądze kupuje Marii sklep delikatesowy. Po śmierci Bebry przerywa jednak działalność i pogrąża się w żałobie.
Podczas spaceru pies Lux przynosi Oskarowi odcięty kobiecy palec serdeczny z pierścionkiem. Oskar konserwuje go w słoju i adoruje, a znaleziony palec okazuje się należeć do zamordowanej Dorothei. Wspólnie z nowym przyjacielem Vittlarem aranżuje doniesienie na policję. Oskar ucieka do Paryża, gdzie zostaje zatrzymany, skazany i umieszczony w zakładzie dla nerwowo chorych. W dniu trzydziestych urodzin dowiaduje się, że proces zostanie wznowiony, ponieważ o zabójstwo Dorothei podejrzewana jest siostra Beata. Grozi mu uniewinnienie i utrata bezpiecznego miejsca w zakładzie. Kończąc opowieść, Oskar nie wie, jakie życie wybierze po odzyskaniu wolności, i nadal odczuwa lęk przed Czarną Kucharką – postacią obecnego w całym jego życiu strachu i winy.
