Czesław Miłosz

Nadzieja - geneza utworu i gatunek/typ liryki

Utwór Czesława Miłosza „Nadzieja” należy do cyklu „Świat (poema naiwne)”, napisanego w okupowanej Warszawie około 1943 roku. Wiersze powstały w czasie wojny, jako próba przeciwstawienia się doświadczeniu zagłady poprzez powrót do elementarnych, chrześcijańskich wartości. Utwór znajduje się między „Wiarą” i „Miłością”, w których Miłosz interpretuje trzy cnoty boskie (wiara, nadzieja i miłość). W 1945 roku cały cykl został włączony do tomu „Ocalenie”. 

Typ liryki: liryka pośrednia, liryka religijna, liryka refleksyjno-filozoficzna.  

Potrzebujesz pomocy?

Współczesność (Język polski)

Teksty dostarczone przez Interia.pl. © Copyright by Interia.pl Sp. z o.o.

Opracowania lektur zostały przygotowane przez nauczycieli i specjalistów.

Materiały są opracowane z najwyższą starannością pod kątem przygotowania uczniów do egzaminów.

Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Prywatność. Polityka prywatności. Ustawienia preferencji. Copyright: INTERIA.PL 1999-2026 Wszystkie prawa zastrzeżone.