Hiob i młodzieniec - Środki stylistyczne
Środki stylistyczne zastosowane w utworze „Hiob i młodzieniec”:
– metafora – „skóra zwisa mu z podgardla
za duża na niego
Jak mógł pozwolić swojej twarzy
tak się zmarszczyć”,
„cierpieć z obrazy samego siebie”, „ja uwięziony w sobie”, „mistrza sprawniejszego w słowie”, „Odsyłasz mnie do czasu”;
– porównania – „jak strzała wypuszczona z łuku”, „ufny jak chłopię z tabliczką”, „jak kłoda położna w poprzek rzeki”;
– epitet – „mistrza sprawniejszego”, „źródlaną wodę”
– pytania retoryczne – „jak znosić ból śmierć samotność
stratę przyjaciół obelżywe słowa
a nade wszystko starość”;
– powtórzenia – „ucz mnie” – kierowane wielokrotnie do Hioba;
– kontrasty między młodością a starością, wolnością a posłuszeństwem, ciałem a duchem;
– epifora – „Panie Panie”;
– apostrofa – „Panie Panie”, „Hiobie przyszedłem się uczyć od ciebie”.
