Lekarz pracujący w Oranie, doktor Rieux obecnie mieszka z matką, gdyż żona jest w sanatorium. Nie ma innych obowiązków niż praca w szpitalu. Jest z tego zadowolony, ponieważ tak realizuje się jego powołanie. Był synem ubogiego robotnika, marzył, by skończyć studia i pomagać potrzebującym. W trudnej sytuacji zagrożenia okazuje się , ze jego powołanie jest prawdziwe.

Doktor Rieux nie jest materialistą, udzielał pomocy biednym bezpłatnie, jeśli tego potrzebowali, nie uważał tego za heroizm, tylko za konieczność, zwykły ludzki obowiązek. Jego postawa moralna jest bardzo jasna. Najwyższą wartością jest dla niego człowiek. Uważa , ze trzeba przeciwdziałać cierpieniu i nieść pomoc, niezależnie od kosztów własnych. Poste zasady moralne okazują się najtrudniejsze do realizowania w życiu, jednak doktor pozostaje im wierny do końca.

Kiedy wybuch epidemia, ludzie przestają się zachowywać racjonalnie, ich postawy są różne, chcą ucieka, chcą się wzbogacić kosztem innych, czasem wsławić. Doktor Rieux podejmuje się swego zadania z nadzwyczajnym spokojem. Wie, co trzeba robić i wykonuje to sumienie, nie oszczędzając się, nie przypisuje sobie nawet nadzwyczajnych zasług. Uważa że taka postawa jest koniecznością a nie heroizmem ("Sądzę, że nie mam upodobanie do bohaterstwa i świętości. Obchodzi mnie tylko, żeby być człowiekiem").

Doktor posiada też zdolność trzeźwego i trafnego oceniania wypadków i ludzi, ale unika wartościowania, nie potępia tych, którzy się boją o swoje życie. Doktor jest zdania, że zło wynika z niewiedzy, to ona skłania człowieka do złych czynów. Jest jednak przekonany o dobrej naturze ludzi.