NAUKA – to ogół wiedzy ludzkiej ułożonej w system zagadnień; dyscyplina badawcza odnosząca się do pewnej dziedziny rzeczywistości; zespół poglądów stanowiących usystematyzowaną całość i wchodzących w skład określonej dyscypliny badawczej; uczenie się lub uczenie kogoś; pouczenie, wskazówka; kazanie kościelne.

  Wiersz Juliana Tuwima „Nauka” nawiązuje do nauki jako ogółu ludzkiej wiedzy ułożonej w system zagadnień. Podmiot liryczny podaje te zagadnienia, wymienia, co wie, i jest to wiedza z zakresu przyrody, fizyki, matematyki, geografii. Nawiązuje też do nauki w sensie uczenia się czegoś, gdyż osoba mówiąca w wierszu opisuje proces nauki. Podaje, że nauczono go „mnóstwa mądrości”, że badał, oglądał, opisuje wyniki różnych doświadczeń.

Podmiot liryczny boi się, że wezwany przez Boga „do odpowiedzi”, nie będzie potrafił dobrze odpowiadać ze swojego życia. Na nic zatem mądrości, doświadczenia, nauka i wszystko, czego dowiedział się z mądrych książek. Przed obliczem Boga inne wartości mają znaczenie. Lekcja, jaką daje nam życie, jest najtrudniejszą ze wszystkich i niestety nie można jej powtórzyć. Nie można zostać na drugie życie jak na drugi rok w szkole.