Harpagon to jeden z bohaterów występujących w utworze Moliera, pt. "Skąpiec". Jest to 60 - cio letni mężczyzna, mieszczanin, który już od długiego czasu jest wdowcem. Mam dwoje dzieci - córkę Elizę oraz syna Kleanta. Harpagon to człowiek bardzo zamożny i przeraźliwie skąpy. Po ulicach Paryża krążyła pogłoska, iż Harpagon zaskarżył do sądu swego kota, gdyż ten zjadł mu danie z baraniny. Ludzie z otoczenia Harpagona, doskonale zna jego chorobliwie skąpy styl życia. Mówiono o nim, iż jest on "najmniej ludzką istotą pod Słońcem, najtwardszym i najbardziej nieużytym ze wszystkich śmiertelnych".

Harpagon nie cieszy się zbytnim szacunkiem wśród członków swojej rodziny, która z niesmakiem patrzy na jego miłość do rzeczy materialnych. Stary Harpagon, żyje w ciągłym strachu przed kradzieżą jego złota oraz pieniędzy, stale wszystkich oskarża o czyhanie na jego majątek. By go powiększyć, zajmuje się lichwiarstwem. Ma on do swoich pieniędzy stosunek niemal uczuciowy, jak gdyby były żywą osobą. Jest despotycznym ojcem, decyduje o wszystkim, co dzieje się w życiu jego dzieci, nawet o ich uczuciach. Swoją córkę, pragnie wydać za mąż za swego wiekowego, ale majętnego znajomego, imieniem Anzelm, zaś swemu synowi pożycza pewną sumę pieniędzy na procent, osobiście nie jest w stanie zrozumieć, jak to możliwe, iż młodziutka dziewczyna - Marianna, z którą chce się związać, nie ma posagu. Jedynie złoto stanowi dla Harpagona "pociechę, podporę, radość". Te wszystkie zachowania, wynikające z uwielbienia dla pieniędzy, sprawiają, iż dzieci Harpagona nienawidzą swego ojca, nie mają dla niego szacunku. Są już pełnoletnie, lecz uzależnione od jego majątku. Niesamowite skąpstwo ich ojca i jego obojętność na inne sprawy, mają duży wpływ na ich późniejsze dzieje.

Molier ukazał Harpagona w sposób niezwykle komiczny. Jego powiedzonka oraz zachowanie wywołują duże rozbawienie. Cały utwór ma za zadanie ośmieszyć i skompromitować tej właśnie cech ludzkiego charakteru, jaką stanowi skąpstwo.