William Szekspir przyszedł na świat w roku 1564, w Stratford. Jego ojciec wywodził się z chłopstwa, później zajął się handlem i z czasem zyskał znaczący majątek, dostąpił nawet zaszczytu zasiadania w radzie miejskiej. Z kolei matka wywodziła się z bogatej, szlacheckiej rodziny Ardenów. Całą rodzina liczyła ośmioro dzieci. Szekspir dość szybko, bo już w wieku osiemnastu lat, zdecydował się na ślub z Anną Hathaway. Urodziło im się troje dzieci, z czego jedno zaraz po ślubie, a warto zaznaczyć ze żona była od dramatopisarza starsza o osiem lat. Kolejne dziesięciolecie w życiu pisarza jest słabo zbadane i niejasne. Prawdopodobnie podróżował po kraju, przyjmował posady nauczycieli na arystokratycznych dworach. Na pewno tez w tych latach zawiązał stosunki z ówczesnymi grupami teatralnymi. W roku 1588 opuścił rodzinę i udał się na przeszło dwadzieścia lat do Londynu. Cały czas dbał o ich zbyt, opiekował się nimi, odwiedzał. Podjął się wtedy pracy w londyńskich teatrach, wiele pracował tez jako handlowiec, zdobywając tym samym pokaźny majątek, oraz nawet prowadząc sieć lombardów. Pod koniec szesnastego wieku zaczęły tez powstawać jego pierwsze samodzielne dramaty sceniczne. Warto z nich wspomnieć "Komedię omyłek", "Dwóch panów z Werony", "Tytusa Andronikusa". Działo się to przy współpracy z londyńskim teatrem "The Theatre". Można powiedzieć, że jednym ze szczytów jego wspaniałej kariery był występ, w roku 1594, przed królowa Elżbietą I. Wystawił wtedy wspomnianą "Komedię omyłek". W roku 1596 wraz ze swoim zespołem wzniósł teatr "The Globe". To w nim prezentował swoje kolejne sztuki, będące jego najlepszymi: "Romea i Julie"< "Juliusza Cezara", "Wieczór trzech króli", "Hamleta". W roku 1603, zasiadł na nim Jakub I, znany miłośnik teatru. Szekspir zyskał wtedy z zespołem znamienity tytuł Sług Jego Królewskiej Mości. W tym okresie powstały takie tragedie jak "Otello", "Król Lear", Makbet". Szekspir już za życia osiągnął znaczny sukces. Zdobył sławę i popularność. Duży majątek, który z czasem pozwolił mu kupić wielki majątek ziemski w rodzinnym mieście i posiadłości w Londynie. W roku 1609 ukazał się zbiór jego sonetów miłosnych. Był to cykl wierszy w których poeta zwracał się do dwóch swoich miłości życia, pod pozorami postaci Czarnej Damy, symbolu życia i śmierci, i młodego chłopca.