Driopitek (gr. drýs lub dryós - drzewo, oraz píthekos - małpa) zol. Dryopithecus, kopalny rodzaj małpy człekokształtnej z okresu miocenu w epoce trzeciorzędu, występująca na obszarach Europy, południowej Azji oraz w północnej Afryce; wspólny praprzodek zarówno australopiteków jak i dzisiejszych małp człekokształtnych.

Australopitek (łac. australis - południowy, oraz gr. pithekos - małpa) zol. Australopithecus, przedstawiciel rodzaju przedczłowiekowatych, który umiał chodzić w wyprostowanej pozycji, a także wykorzystywać przypadkowe przedmioty, sam jednak nie potrafił wytwarzać żadnych narzędzi; występował głównie w Azji i Afryce.

Homo erectus - termin nadany przez antropologów kopalnemu gatunkowi z rodzaju człowiekowatych, który występował w okresie środkowego plejstocenu, czyli w czasie zlodowaceń.

Homo habilis - "człowiek zdolny" należący do gatunku człowiekowatych, którego pozostałości odkryto w wąwozie Olduvai na obszarze Tanzanii, przez większość antropologów zaliczany jest do rodzaju australopiteków, natomiast przez niektórych został wyodrębniony jako przedstawiciel rodzaju Homo (człowiek). Jego szczątki szacuje się na okres pomiędzy 2,5 mln i 1,5 mln lat temu. Nie był wysokiego wzrostu, charakteryzował się wyprostowaną postawą ciała i stosunkowo niewielką puszką mózgową nie przekraczającą 700 cm³. Wyrabiał narzędzia i polował.

Homo sapiens (łac. człowiek rozumny), należący do gatunku ssaków z rodzaju człowiekowatych (tzw. Hominidae), do którego zaliczamy człowieka kopalnego z okresu paleolitu młodszego, a także człowieka współczesnego.