Wskaźniki pH (indykatory) są to związki chemiczne, które przyjmują określone barwy w zależności od pH środowiska, w jakim się znajdują. Do najważniejszych tego typu związków, bardzo często stosowanych w laboratorium należą:

Błękit tymolowy - zakres następowania zmian barwy to 1,2÷2,8, zaś barwa zmienia się z czerwonej (roztwór kwaśny) do żółtej (roztwór zasadowy).

Oranż metylowy – może być stosowany w zakresie pH od 3,1 do 4,4, a skrajne barwy to czerwona dla roztworów silnie kwaśnych oraz żółta dla roztworów o pH>4,4.

Lakmus - może być stosowany w zakresie pH od 5,0 do 8,0, a skrajne barwy to czerwona dla roztworów kwaśnych oraz niebieska dla roztworów zasadowych.

Fenoloftaleina - może być stosowana w zakresie pH od 8,0 do 10,0, W środowisku kwaśnym i zbliżonym do obojętnego jest bezbarwna, a w zasadowym przyjmuje zabarwienie malinowe.

Należy pamiętać, że roztwory o pH < 7 określane są jako kwaśne, a o pH > 7 jako zasadowe. Roztwory o pH = 7 mają odczyn obojętny.