Morphinae Hydrochloras

Chlorowodorek Morfiny

Synonimy.-Chlorek Morfinowy; Chlorowodorek Morfinowy; Chlorowodorek Morfiny.

C17H19O3N,HCl,3H2O

Można to uzyskać w następujący sposób:

Przygotować

Opium, pokrajane w cienkie plasterki  1 funt (373,24177 g) 

Chlorek wapniowy 3/4 uncji (23,327625 g) 

Oczyszczający węgiel kostny 1/4 uncji (7,775875 g) 

Rozcieńczony kwas solny 2 uncje płynu (59,15 ml) lub wystarczająco

Roztwór amoniaku-na każdy wystarczająco

Woda destylowana-na każdy

Sporządzanie

Macerować opium (373,24177 g) przez 24 godz. 2 półkwartami wody (946,333 ml) i zlać ciecz znad osadu. Macerować pozostałość przez 24 godz. 2 półkwartami wody (946,333 ml) , zlać ciecz znad osadu i powtórzyć czynność z taką samą ilością wody, poddając nierozpuszczalną pozostałość silnemu ciśnieniu. Połączyć ciecze, odparować w łaźni wodnej do objętości 1 półkwarty (473,167 ml) i przesączyć przez perkal. Wlać w tej chwili chlorku wapniowego (23,327625 g) uprzednio rozpuszczonego w 4 uncjach płynu (118,29 ml) wody destylowanej i odparowywać dopóki roztwór nie będzie w takim stopniu zagęszczony, by podczas schłodzenia mógł się zestalić. Masę zawinąć w podwójną fałdę mocnego perkalu i poddać silnemu ciśnieniu zabezpieczając ciemną ciecz, która tworzy produkt wypacania. Wyciśnięty placek filtracyjny utrzeć na proszek z około połową półkwarty (236,5835 ml) wrzącej wody destylowanej a całość nałożywszy na bibułę filtracyjną przemyć dobrze resztą wrzącej wody destylowanej. Przesączona ciecz ma być odparowana jak wcześniej, schłodzona, zestalona, masa ponownie poddana ciśnieniu; a jeśli nadal jest bardzo zabarwiona czynność powtórzyć trzykrotnie, wyciśnięte ciecze zawsze należy zabezpieczyć. Placek filtracyjny rozpuścić w 6 uncjach płynu wrzącej wody destylowanej (177,44 ml); dodać węgla kostnego i wytrawiać przez 20 min.; przesączyć, przemyć sączek i węgiel kostny wrzącą wodą destylowaną i do otrzymanego w ten sposób roztworu dodać roztwór amoniaku w nieznacznym nadmiarze. Wytrąci się krystalicznie czysta morfina, którą należy oddzielić od cieczy podczas jej stygnięcia, zbierając morfinę na bibule filtracyjnej i przemywać zimną wodą destylowaną aż przemycie zakończy wytrącanie się z roztworu azotanu srebra słabo zakwaszonego kwasem azotowym. Od ciemnych cieczy wyciśniętych w powyższym procesie można uzyskać dodatkowy produkt przez rozcieńczenie ich wodą destylowaną, wytrącenie z roztworu potażu (ługu potasowego) dodanego w znacznym nadmiarze, przesączeniu i przesyceniu przesączu kwasem solnym. Tą ciecz kwasową wytrawia się małą ilością węgla kostnego i ponownie przesącza otrzymując po przyłączeniu amoniaku małą ilość czystej morfiny. Zawiesić czystą morfinę, otrzymaną powyżej w 2 uncjach płynu wrzącej wody destylowanej (59,15 ml) umieszczonej w porcelanowej puszce utrzymującej gorącą temperaturę i dodawać stale mieszając rozcieńczony kwas solny postępując ostrożnie, w ten sposób, by morfinę można było wyłącznie całkowicie rozpuścić i otrzymać roztwór o odczynie obojętnym. Odłożyć na bok do ochłodzenia i krystalizacji. Sączkować kryształy i suszyć następnie na bibule filtracyjnej. Przez późniejsze odparowanie cieczy macierzystej i ponowne schłodzenie otrzymuje się dodatkowe kryształy.

Źródło: Farmakopea Brytyjska 1885 r., str.274-276.