Różnorodność ptaków jest ogromna. Opanowały one prawie wszystkie środowiska życia. Żeby było to możliwe musiały odpowiednio się do nich przystosować i wyspecjalizować.

Oto wybrane przykłady:

  • Ptaki drapieżne-mają hakowaty dziób i silne, ostre szpony pozwalające na schwytanie i rozszarpanie ofiary. Potrafią szybować wysoko na niebie, mają duże i szerokie skrzydła lub wąskie, wygięte do tyłu jeżeli chwytają ofiarę w locie- rząd drapieżne. Sowy polują nocą. Mają duże, okrągłe oczy przystosowany do widzenia w ciemności i świetny słuch. W dzień ukrywają się. Ich ubarwienie jest ciemne, "maskujące", zlewa się z otoczeniem .
  • Ptaki wodne- potrafią nurkować. Należą do nich kaczki, gęsi, perkozy, łabędzie. Miedzy palcami w kończynie tylnej mają rozpiętą błonę pławną, która pomaga w pływaniu, duża ilość tkanki tłuszczowej chroni je przed utratą ciepła. Gruczoł kuprowy produkuje bardzo dużo wydzieliny, którą rozprowadzają po całym ciele. Jest to izolacja przed zamakaniem piór.
  • Ptaki brodzące- zamieszkują tereny podmokłe, porośnięte wysokimi trawami. Mają długie szyje i nogi, dzięki czemu mogą swobodnie brodzić po mokradłach. Palce u nóg są długie i cienkie.

Derkaczewprawdzie latają słabo, ale potrafią szybko uciekać w wydreptanych przez siebie tunelach, nie poruszając przy tym trawą. W ten sposób chronią się przed napastnikiem.

Czapla purpurowa potrafi upodobnić się do trzcin, stojąc nieruchomo tzw. słupkiem. Szyję i dziób ma wyciągniętą pionowo do góry. To również jest sposób maskowania.

Do brodzących zalicza się również bociany, ibisy, warugi, trzewikodzioby i flamingi, które odfiltrowują pokarm z wody dzięki specyficznej budowie dzioba.

  • Żyjące na morzu- jedynymi ptakami, które dobrze opanowały to środowisko życia są rurkonose. Na lądzie pojawiają się tylko na okres lęgowy. Przez resztę czasu spotkać je można na morzach i oceanach. Do tej rodziny należą albatrosy, nawałniki, nurce i petrele. Przez rurkowate nozdrza zewnętrze, dzięki gr. Nosowym, wydalają sól. Polują wykorzystując hakowaty dziób do połowu głównie ryb.
  • Żywiące się nektarem- mają wydłużone, proste dzioby, niekiedy zagięte na końcu i długi rozdwojony lub pędzelkowaty język. Umożliwia im to dostanie się do dna kielicha kwiatowego i pobranie nektaru. Takie przystosowania występują u miodojadów, nektarników i kolibrów. Dodatkowo te ostatnie potrafią obniżać swój metabolizm gdy brak jest pokarmu, potrafią również latać z prędkością 120 km/h, zawisać w miejscu i lecieć do tyłu dzięki rozbudowanym mięśniom piersiowym.
  • Dzięcioły- wydziobują pokarm( korniki) spod kory, uderzając dziobem o pień drzewa, dlatego muszą mieć bardzo mocną czaszkę. Na kończyna tylnych są cztery palce. Dwa z nich ustawione są do przodu, a drugie dwa przeciwstawnie do nich. Dzięki temu łatwo mogą zaczepiać się o korę.

Są to ptaki odlatujące na zimę z powodu braku pokarmu.

  • Gołębie- odziedziczyły po swoich przodkach bardzo ważną cechę. Potrafią odszukiwać właściwą drogę. Przystosowanie to wykorzystano do hodowli gołębi pocztowych.