wojna kokosza

nazywana też rokoszem lwowskim; wydarzenia z 1537 r., kiedy to zebrane w obozie wojskowym pod Lwowem pospolite ruszenie szlacheckie odmówiło wyruszenia na wojnę wołoską i ogłosiło rokosz przeciwko Zygmuntowi Staremu. Szlachta (pod przewodnictwem M. Taszyckiego, W. Dembińskiego i in.) zażądała uporządkowania skarbu, kodyfikacji praw (przestrzegania przez króla konstytucji Nihil novi) zaprzestania skupowania przez Bonę królewszczyzn i in. Powszechnie uznaje się, że rokosz ten zapoczątkował na dobre działalność ruchu egzekucyjnego. Nazwa "wojna kokosza" wzięła się stąd, iż mówiono, że szlachta wystąpiła przeciw panoszeniu się kokoszy, czyli Bony. Inni historycy twierdzą też, że wygłodzona szlachta zjadła wtedy wszystkie kury w okolicy.