królestwo Hiszpanii było w okresie międzywojennym państwem biednym i zacofanym. Widoczne były duże różnice społeczne, które prowokowały tam częste konflikty wewnętrzne.
W okresie wielkiego kryzysu dużą popularność (podobnie jak w prawie całej Europie) zdobyli tam komuniści, którzy wspólnie z socjalistami utworzyli Front Ludowy. W wyborach do Kortezów (parlament hiszpański) w lutym 1936 r. zdobył on aż 57% mandatów, co pozwoliło na utworzenie socjalistyczno-komunistycznego rządu Largo Caballero.
Przeciwni im politycy o poglądach narodowych (cieszący się dużym poparciem armii) rozpoczęli w lipcu 1936 r. antyrządowe powstanie pod dowództwem gen. Francisco Franco. Po stronie rządu stanął Stalin, który wysyłał do Hiszpanii tzw. Brygady Międzynarodowe (organizował je w różnych krajach Komintern) a po stronie Franco - Niemcy i Włochy. Liga Narodów opowiedziała się za polityką nieinterwencji w sprawy hiszpańskie. Konflikt trwał blisko 3 lata i pochłonął prawie 800 tys. ofiar (także cywilów). Wiosną 1939 r. władzę zdobył gen. Franco i zaprowadził w Hiszpanii dyktaturę, która trwała aż do 1975 r.
Potrzebujesz pomocy?