uczestnik powstania listopadowego, na emigracji związał się z obozem Młodej Polski. Miał rewolucyjne poglądy: opowiadał się za przekształceniem przyszłej Polski w republikę oraz za oczynszowaniem chłopów. W 1835 r. jako emisariusz Młodej Polski przybył do Krakowa, gdzie przystał do utworzonego przez S. Goszczyńskiego, F. Bobińskiego i L. Łukaszewicza Stowarzyszenia Ludu Polskiego. Organizacja ta postawiła sobie za cel odbudowę państwa polskiego w wyniku trójzaborowego powstania i dlatego wysyłała swoich emisariuszy na tereny wszystkich ziem polskich, by przygotowywali tam siatki konspiracyjne. Konarski wyruszył więc w 1835 r. do zaboru rosyjskiego, gdzie szybko rozwinął ożywioną działalność na Wołyniu, Podolu i Litwie. W ciągu trzech lat do działalności konspiracyjnej wciągnął ok. 3 tys. ludzi. Dzięki złagodzeniu postulatów politycznych poparła go szlachta, młodzież studencka, inteligencja i rzemieślnicy. Nawiązał też kontakty z rewolucjonistami rosyjskimi. Ponieważ głównym celem SLP było wywołanie powstania, zaczęto więc gromadzić broń. Tymczasem władze carskie, dzięki współpracy z policją pruską i francuską, otrzymały rysopis Konarskiego i aresztowały go w Wilnie 27 V 1838 r. podczas próby opuszczenia w przebraniu miasta. Podczas tortur Konarski milczał, ale i tak otrzymał wyrok śmierci. Zginął rozstrzelany 27 II 1839 r.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
