Reduta Ordona

Wiersz został napisany w Dreźnie w 1832 roku, a wydany w Paryżu w 1833. Opowiada o obronie i wysadzeniu szańca w warszawskiej dzielnicy Woli przez Juliana Ordona. Zdarzenie to poznał Mickiewicz z relacji swojego przyjaciela Stefana Garczyńskiego. Załoga Reduta 54 broniła się podczas powstania listopadowego przed Rosjanami we wrześniu 1831 roku.

Mickiewicz uśmiercił Ordona (wysadził w powietrze zapasy broni i prochów) z niewiedzy. Nie uczestniczył w powstaniu, a opowieści słyszał od naocznych świadków. Pomimo tego „śmierć Ordona” stała się legendą i motywacją polaków do dalszej walki z wrogiem.

Czyż jest lepsza śmierć dla męża od tej w boju? Na prochy przodków i świątynie Bogów.