Taniec to układ ruchów ciała i gestów wykonywany w takt muzyki, albo rytmicznych dźwięków. Obejmuje różnorodne formy, od takich, które angażują całe ciało w swobodnym i otwartym ruchu, do takich, w których ruch ograniczony jest tylko do niektórych części ciała. Możemy wyróżnić taniec obrzędowy, ludowy - tradycyjny taniec związany z danym obszarem, którego formy rozwinęły się na przestrzeni czasu, taniec towarzyski, wywodzący się z tańców dworskich, balet klasyczny – forma tańca teatralnego oraz taniec nowoczesny.

Taniec towarzyszy człowiekowi od zawsze. Pierwotnie taniec wykonywano na cześć bogów lub natury. W wielu religiach taniec, obok składania ofiary, jest najważniejszą czynnością kultyczną. Taniec może bowiem wprost wyrażać na zewnątrz to, co człowieka porusza od wewnątrz. W starożytnej Grecji tańczono przede wszystkim podczas święta ku czci boga Dionizosa, w średniowieczu popularnością cieszył się karnawał. Przez wieki powstawały nowe tańce przypisane zarówno do pewnego obszaru, jak i narodu. Niewątpliwie stanowił część kultury i tradycji, dlatego motyw tańca stał się popularny w literaturze i sztuce.

Taniec - wyrazy bliskoznaczne

tan, pląs podrygi, podskok, przytup, hołubiec.

Pojęcia związane z tańcem (frazeologia)

 

Tańczy, jak mu zagrają - o osobie posłusznej, spełniającej czyjąś wolę.

Do tańca i do różanca - być wszechstronnym, spełniać się zarówno podczas zabawy, jak i w pracy, w chwilach powagi.

Złej baletnicy zawadza rąbek u spódnicy o kimś, kto szuka dla siebie wytłumaczeń, gdy coś mu się nie udaje.

Biały taniec - taniec, do którego panie proszą panów.

Danse macabre – taniec śmierci - średniowieczne wyobrażenie korowodu ludzi różnych stanów i zawodów prowadzonych przez śmierć. Taniec ten odzwierciedlał wszechobecność śmierci, która wszystkich ludzi traktuje tak samo. Ta alegoria ma uzmysłowić ludziom wzajemna równość w godzinie zakończenia życia, wywołać lęk i smutek.

Taniec wojenny - rozpowszechniony na całym świecie (Afryka, Ameryka, płd. Azja). Ma za zadanie pobudzić do czynu bogów wojny.

Taniec żałobny - taniec przez całą dobę przy akompaniamencie bębnów, po śmierci członka plemienia, wyraża żal po zmarłym i służy odpędzeniu złych duchów.

Taniec na wulkanie - beztroskie, hulaszcze zachowanie się w obliczu nieuniknionej katastrofy, rewolucji.

Taniec wśród mieczów - sytuacja niebezpieczna, wymagająca ostrożności, przebiegłości i zręczności w postępowaniu.

Tańczący Kongres - tak nazywano Kongres Wiedeński z 1814 roku, zwołany po wygnaniu Napoleona na Elbę, na którym zamiast obradować, bawiono się na licznych balach wydawanych przez wiedeńską arystokrację. Charles-Joseph książę de Ligne o kongresie powiedział: ”Kongres nie postępuje naprzód, ale tańczy”.