Samochwała - geneza utworu i typ liryki
W powojennym obiegu książkowym utwór „Samochwała” pojawił się m.in. w tomie „Brzechwa dzieciom” z 1953 roku, gdzie znajduje się w cyklu pt. „Samochwała”, obejmującym także niektóre wiersze ze zbioru „Tańcowała nitka z igłą” z 1938 r. Wiersz Brzechwy „Samochwała” należy do kanonu polskiej literatury dziecięcej. Wiersze Jana Brzechwy kierowane do dzieci posiadają zazwyczaj wartości edukacyjne. „Samochwała” uczy dzieci wartości pokory, jednocześnie bawiąc małego (ale także dużego) czytelnika. Wiersz Brzechwy ośmiesza wady charakteru w lekkiej, rytmicznej formie.
Typ liryki: liryka pośrednia, liryka narracyjna, liryka roli.
