Tajga - to strefa lasów północnych ogólniej - roślinność na obszarach Eurazji (gł. Syberia)i Ameryki Północnej (Kanada). Klimat kontynentalny, umiarkowanie chłodny. W języku potocznym pod pojęciem tajgi rozumie się dziewicze lasy syberyjskie, rozciągające się od Uralu aż po radziecki Daleki Wschód. Jest to pas leśny o szerokości do 2000 km, zajmujący ok. 7 mln km2.

W tajdze występują liczne gatunki drzew, z przewagą iglastych. Na Nizinie Zachodniosyberyjskiej spotyka się najczęściej świerk, jodle i limbę, natomiast na wschód od Jeniseju dochodzi do bardzo tam rozpowszechniony modrzew dahurski. Południowa granica tajgi syberyjskiej przechodzi w strefę leśno- stepową, gdzie przeważają osika i brzoza. W części południowo- wschodniej, nad Amurem, tajga jest bardzo gęsta i przypomina trochę południową dżungle (tam właśnie żyje słynny tygrys amurski). Natomiast na północy tajga, która w ogóle jest lasem rzadkim, przechodzi w las wyspowy i zanika w strefie lasotundry, przechodzącej w tundrę.

Do zwierząt najczęściej spotykanych w tajdze syberyjskiej należy jeleń wschodni, niedźwiedź brunatny, łoś, rosomak, soból, wiewiórka syberyjska, wilk, a w strefie północnej lis polarny, zając bielak i - już na skraju tundry - renifer.

Tajga syberyjska to około 80% całości zasobów drewna ZSRR.

Dotychczasowa praktyka dowodzi, iż specyficzne warunki klimatyczne i glebowe strefy tajgi, nie pozwalają na odważanie tam lasów po całkowitych zrębach.