Krzysztof Wójt Id SG nr.27

11. Przedstaw życie, nauczanie i miejsca nauczania Św. Pawła

Św. Paweł (wcześniej Szaweł)pochodził z Tarsu. Został wychowany w duchu żydowskim, nauczanyw prawie Izraela i od urodzena posiadał obywatelstwo Rzymskie, które odziedziczył po ojcu. Początkowo jako faryzeusz prześladował Chrześcijan, był świadkiem m.in. ukamieniowania Św. Szczepana, jednak po wydarzeniu, które miało miejsce około 35 r.ne., Szczepan nawrócił się na Chrześcijaństwo. Wydarzeniem tym było spotkanie Jezusa przez Szczepana, który jechał właśnie do Damaszku. Jak podają Dzieje Apostolskie, Gdy zbliżał się już w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: "Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?" "Kto jesteś Panie?" - powiedział. A On: "Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić". Ludzie, którzy mu towarzyszyli w drodze, oniemieli ze zdumienia, słyszeli bowiem głos, lecz nie widzieli nikogo. Szaweł podniósł się z ziemi, a kiedy otworzył oczy, nic nie widział. Wprowadzili go więc do Damaszku, trzymając za ręce. Przez trzy dni nic nie widział i ani nie jadł, ani nie pił. W Damaszku został ochrzczony przez Ananiasza, którmu ukazał się Jezus i poprosił, by ochrzcił Szawła. Ananiasz podczas Chrztu nadał Szawłowi imię Paweł i wtedy Paweł odzyskał wzrok. Jakiś czas spędził z uczniami w Damaszku i to tam po raz pierwszy zaczął głosić Słowo Boże w świątyniach. Gdy w 37 r.n.e. część Żydów podtanowiła go zgładzić, uciekł do Jrozolimy. Przebywał tam 15 dni, ponieważ i tam groziło mu niebezpieczeństwo. Uciekł przez Cezareę do rodzinnego Tarsu.

Pierwszą podróż misyjną (45-49 r.p.n.e)Paweł rozpoczął w Antiochii. Razem z Barnabą zostali posłani do Seleucji. Stamtąd skierowali się na Cypr. Towarzyszył im Jan Marek. Nauczali w świątyniach w Salaminie, stamtąd udali się do Pafos, gdzie zostali wezwani przez rzymskiego prokonsula Sergiusza Pawła. Po opuczczeniu miasta drogą morską udali się do Perge. Przebywał jeszcze m.in. W Antiochii Pizydyjskiej, Ikonium, Listrze i Derbe. W drodze powrotnej ponownie odwiedzili Listrę, Ikonium i Antiochię Pizydyjską, by wreszcie z portu w Attalii odpłynąć do Antiochii Syryjskiej, gdzie zdali relację ze swojej podróży misyjnej.

Druga podróż misyjna Św. Pawła (50-52 r.n.e)rozpoczęła się podróżą do Cypru. Przez Syrię i Cylicję dotarł do Derbe. Podróżował przez Listrę,Frygię, Galację i Myzję. Zrezygnował z pierwotnego planu, czyli podróży do Bitynii, udał się natomiast do Troady. Z Troady popłynął do Samotraki, a już następnego dnia do Neapolu (obecna Cavalla). W Filippi spędził kilka dni; wtedy Paweł ochrzcił Lidię,  handlarkę purpury z Tiatyry. Tam też Paweł uzdrowił opętaną niewolnicę. Przez Amfipolis i Apolonię dotarł do Tessaloniki, gdzie Paweł - zgodnie  ze swoim zwyczajem - zaczął działalność od wystąpień w żydowskiej synagodze.  Po trzech tygodniach zdołał pozyskać dla chrześcijaństwa grupkę Żydów, a także Greków. Po wizycie w Tessalonikach Paweł udał się do Aten. Tam udało się mu nawrócić nielicznych, m.in. Dionizego Areopagitę i Damaris. Z Aten udał się do Koryntu. Opuściwszy Korynt popłynął w stronę Syrii. W Kenchrach, zgodnie z wcześniej złożonym ślubowaniem,  ogolił głowę. Następnie zatrzymał się w Efezie, skąd wrócił do Antiochii.

Trzecia podróż Św. Pawła (53-58r.n.e.)- Św. Paweł z Antiochii, gdzie gościł przez pół roku wyruszył do Galacji i Frygii, skąd skierował się do Efezu. Mieszkał tam przez 2 lata, skąd napisawszy najpierw Pierwszy List Do Koryntian (~55 r.n.e.) sam wyruszył do Koryntu. Przypuszcza się, że przebywając tam napisał około 57 r.n.e. List do Filipian. Planował udać się do Rzymu i w celu przygotowania podróży wysłał do Macedonii swoich dwóch pomocników - Tymoteusza i Erasta. Wtedy w Efezie doszło do poważnych rozruchów.  Sukcesy misyjne Pawła spowodowały drastyczny spadek kupna srebrnych świątyniek  Artemidy Efeskiej. Na czele niezadowolonych stanął kupiec Demetriusz.  Sytuację zdołał uspokoić miejscowy sekretarz,  a Paweł wyruszył do Macedonii. W czasie pobytu w Macedonii, pod koniec 57 roku,  napisał Drugi List do Koryntian. Z Macedonii udał się do Grecji, a potem do Syrii. Po drodze Paweł zatrzymał się w Troadzie. Gdy przemawiał do wiernych do późnych godzin  nocnych, zmorzony snem młodzieniec imieniem Eutych spadł z trzeciego piętra i zabił się.  Pawłowi udało się go przywrócić do życia. Z Syrii udał się do Assos, a stamtąd do Miletu. Ominął Efez, ponieważ chciał zdążyć do Jerozolimy na Święto Pięćdziesiątnicy.

Paweł z Tarsu uważany jest za autora trzynastu listów, wchodzących w skład Nowego Testamentu - są to:

1) List do Rzymian (Rz),

2) 1. List do Koryntian (1Kor),

3) 2. List do Koryntian (2Kor),

4) List do Galatów (Ga),

5) List do Efezjan (Ef),

5) List do Filipian (Fil),

6) List do Kolosan (Kol),

7) 1. List do Tesaloniczan (1Tes),

8) 2. List do Tesaloniczan (2Tes),

9) 1. List do Tymoteusza (1Tym),

10) 2. List do Tymoteusza (2Tym),

11) List do Tytusa (Tt),

12) List do Filemona (Flm).