Jednym z instrumentów stosowanych w zagranicznej polityce handlowej jest kontyngentowanie. Kontyngent oznacza ustaloną ilość (sumę) produktów, jaka może zostać przywieziona z zagranicy do kraju w określonym czasie.

Występują dwa rodzaje kontyngentów:

  1. kwota globalna - określa wielkość importu w jednostkach wartości lub jednostkach naturalnych na określony okres (np. rok, 6 miesięcy, kwartał); globalny kontyngent nie wyznacza kwot dla poszczególnych państw produkujących dane dobro - po prostu wyznacza maksymalną granicę, której nie wolno przekroczyć. Kraj importujący może wybrać, skąd dokonać importu;
  2. kwota indywidualna - w sytuacji, kiedy wielkość importu jest określona dla danego dostawcy; może przybrać dwie formy:
    1. indywidualna kwota importowa wyznaczona jest w odniesieniu do globalnej kwoty - jej wielkość dla poszczególnych krajów ustalana jest proporcjonalnie do udziału danego kraju w imporcie w poprzednich okresach; dopuszcza się stosowanie w takim przypadku zasady pierwszeństwa, która daje pewne przywileje dla stałych dostawców;
    2. kwota dwustronna o podstawie umownej - oznacza indywidualną kwotę importową ustalaną na podstawie umów dwustronnych, dotyczy ona jedynie partnera umowy; zdarza się, że kwota ta stanowi część kwoty globalnej zarezerwowaną właśnie dla partnerów określonych umów.

W praktyce stosowanie kwot określających ilość produktów, na import których zezwala państwo, wiąże się ze stosowaniem także ceł. W przypadku ilości, która mieści się w kwocie wyznaczonej przez importera, towary te są zwolnione z opłaty celnej lub opłata ta jest niższa niż powszechnie obowiązujące. Jeśli import przekroczy określoną w kwocie ilość - państwo nakłada cła w normalnej wysokości.