Pokolenie Kolumbów : poeci, którzy czas młodości przeżywali w czasie wojny

 

Uważam, że pokolenie Kolumbów było ,,pokoleniem straconym'', ponieważ napotkała ich smutna przypadłość dorastania w czasach wojny i niepokoju. Nie mogli się normalnie rozwijać i często na ich codzienność wpływała jedyna myśl - ,,czy dożyją następnego dnia''?.  W swojej twórczości opisywali wyłącznie cza określany za zły, czas okrutnej wojny, głodu, spustoszenia, często też wracali wspomnieniami do tych dobrych dni przed tym wojennym czasem. Nie opisywali doświadczeń miłosnych ani przygód, pod pióro szły wyłącznie słowa mówiące o tym najgorszym okresie w życiu, w któym nieczego nie można było być pewnym i nie było się wolnym człowiekiem mogącym w każdej chwili swobodnie wyjść na miasto. Dlatego właśnie uważam, że pokolenie Kolumbów było stracone. nie mogło szczęśliwie przeżyć tego najbardziej zróżnicowanego i wspaniałego czasu w życiu, który był właśnie czasem wchodzenia w dorosłość.