Imiesłów przymiotnikowy to jedna z form nieosobowych czasownika. Odróżniamy go po tym, że opowiada na pytania przymiotnika. Odmienia się przez przypadki, liczby i rodzaje. Wyróżniamy dwa typy imiesłowów przymiotnikowych: czynny i bierny.

 Imiesłów przymiotnikowy czynny

Imiesłów przymiotnikowy czynny to część mowy tworzona od czasowników niedokonanych, czyli takich, które informują o czynności odbywającej się w czasie teraźniejszym. Imiesłów przymiotnikowy czynny oznacza zatem sprawcę takiej czynności, osobę lub przedmiot wykonujące ją lub znajdujące się w jej stanie. 

Tworzy się go za pomocą cząstki -ący (np. piszący, tworzący, czytający, robiący, itp.). Cząstkę tę dodaje się do tematu 3. os. l. mn. czasu teraźniejszego czasownika (np. czytać→czytaj-ą→czytaj-ący→czytającywidzieć→widz-ą→widz-ący→widzący...). Tak jak przymiotnik, imiesłów przymiotnikowy czynny odmienia się przez liczby, przypadki i rodzaje. W przeciwieństwie do przymiotnika, nie odmienia się jednak przez stopnie.

Imiesłów przymiotnikowy przeszły bierny

Imiesłów przymiotnikowy bierny to część mowy określająca osobę lub przedmiot podlegający czyjejś czynności. Tworzy się go dodając przyrostek -ny, -ony (oraz -’ony ← -’eny), -ty do tematu czasu przeszłego danego czasownika (np. czytać → czyta-ć → czyta-ny, widzieć → widzie-ć → widzia-ny, nieść → niós-ł (← nies-ł) → nies-’ony → niesiony). 

Odmienia się, jak przymiotnik, przez liczby, przypadki i rodzaje. W przeciwieństwie do przymiotnika, nie odmienia się przez stopnie. Czasowniki, których bezokolicznik kończy się na -nąć (np. spuchnąć, zdmuchnąć) mają w imiesłowie przymiotnikowym biernym śródrostek -nię, do której dodawana jest charakterystyczna cząstka -ty (spuchnięty, zdmuchnięty).