Można spotkać kilka wersji legendy o Warsie i Sawie. Najbardziej znane są dwie z nich.

Legenda o Warsie i Sawie - wybak i syrena

Pierwsza z wersji legendy opowiada o Warsie, młodym rybaku, który mieszkał samotnie nad brzegiem Wisły. Wiodło mu się dobrze. Dzięki jego pracowitości codzienne połowy były udane. Oprócz pracy ulubionym zajęciem Warsa było wieczorne przesiadywanie nad rzeką przy blasku księżyca i wsłuchiwanie się w dźwięki przyrody. 

Jak mówi legenda o Warsie i Sawie podczas jednej z takich nocy Wars usłyszał przepiękny śpiew dziewczyny. Była to Sawa. Wars wypłynął w łodzi w kierunku, z którego dochodził niezwykły głos Sawy. Wtedy wody rzeki wzburzyły się, fale próbowały zatopić łódź, błyskawice roztrzaskać wiosła, a wiatr rozerwać sieci, ale Wars na to nie zważał. 

Na środku rzeki ujrzał syrenę. Kiedy Wars wyciągnął do niej rękę, Sawa zamieniła się w kobietę. Oddała Warsowi tarczę i miecz, w ten sposób oddając mu pod opiekę siebie, rzekę i miasto.

Legenda o Warsie i Sawie - mąż i żona

Według innej wersji legendy o Warsie i Sawie, byli oni małżeństwem żyjącym nad rzeką, Wars trudnił się rybołówstwem. Legenda mówi, że pewnego razu do ich chaty zawitał rządzący wówczas tymi ziemiami książę Siemomysł, który zabłądził w lesie podczas polowania. 

Było to niebezpieczne ze względu na dzikie zwierzęta i rozległość ówczesnej puszczy. Wars i Sawa nie wiedząc, kim jest przybysz, ugościli go, najlepiej jak potrafili. 

Książę w podziękowaniu za okazaną życzliwość ofiarował im okoliczne tereny położone nad Wisłą. Z czasem z połączenia imion Warsa i Sawy powstała nazwa osady.