Jedną z postaci "Pana Tadeusza", jest Jacek Soplica. Pod wpływem wydarzeń, jakie nastąpiły w jego życiu, zmienia tożsamość i zwie się księdzem Robakiem.

Jacek Soplica pochodzi ze szlacheckiego, średniozamożnego rodu. Jest szlachcicem przystojnym, o dużym temperamencie. To doskonały strzelec, odważny człowiek, świetnie jeżdżący konno i znający się na władaniu szablą.

Jego ród składał się z wielu rodzin, stąd często, określano go przydomkiem "wojewoda". Miał posłuch u szlachty, liczono się z jego zdaniem. Często bywał na ucztach, szlacheckich i polowaniach. Jest wybitnym indywidualistą, skorym do bójek. Człowiekiem, o którym można powiedzieć, że jest w "gorącej wodzie kąpany", był hulaką, o olbrzymiej dumie.

Zakochał się w córce Stolnika Horeszki - Ewie. Arystokrata zapraszał go do siebie, ponieważ Soplica, miał poważanie oraz posłuch u szlachty. Dla wyrachowanego Stolnika miało to wielkie znaczenie. Sądził, że gdy zaprzyjaźni się z nim, zdobędzie wiele głosów na sejmikach szlacheckich. Kiedy poprosiło pozwolenie na małżeństwo, został zaproszony na wieczerzę, gdzie podano mu "czarną polewkę", która oznaczała odmowę. Ewa pomimo tego, że kochała Stolnika, została wydana za bogatszego kandydata o jej rękę. Zrozpaczony, pojmuje za żonę kobietę, której nie kocha. Z tego związku rodzi mu się syn Tadeusz.

Nieszczęśliwie zakochany Soplica, często przyjeżdżał w okolicę zamku. Pałał nienawiścią do Horeszki. Pewnego razu, widząc napaść Moskali, strzelił do broniącego się przed najazdem Stolnika i zabił go. Po morderstwie, zostaje oskarżony o zdradę i bratanie się z zaborcą. Dla szlachciców jest zabójcą.

To zdarzenie zmienia życie Soplicy. Rozumiejąc, jakiego czynu się dopuścił, postanawia naprawić wszystkie nieszczęścia, jakich był udziałem. Wstępuje do zakonu Bernardynów i zwie się Robakiem. Uczestniczy w wojnach napoleońskich, wstępuje też do Legionów generała Dąbrowskiego. Powraca, jako emisariusz do kraju i stara się zachęcić rodaków do walki o niepodległość. Namawia na skorzystanie z tego, że Francja wypowiedziała wojnę Rosji.

Jacek Soplica jest przykładem bohatera romantycznego. To osoba, która skrywa w sobie tajemnicę. Czytelnik dowiaduje się dopiero całej prawdy, na spowiedzi księdza Robaka.

Postać ta ma w sobie ogromny indywidualizm. Jest niezwykle wrażliwa, łatwo poddająca się emocjom. Pochłonięta swoją ideą, dla której jest w stanie oddać życie. Przeżywa nieszczęśliwa miłość, z której do końca nie potrafi się wyzwolić. Ponieważ nie może być z ukochaną, poświęca się sprawie narodowej. Soplica przyjmując śluby zakonne i działając w konspiracji, skazuje się na samotność i wyobcowanie. To bohater, który zmienia się z buntownika, w pełnego pokory, walczącego o wolność patriotę. Z postaci pałającej zemstą, w szukającego przebaczenia człowieka.