,,Latarnik" to nowela napisana przez Henryka Sienkiewicza. Opowiada ona o losie Skawińskiego, Polaka z trudną przeszłością, który pod wpływem literatury zatraca się we wspomnieniach i ostatecznie traci posadę latarnika.

      Rodzaj literacki to epika, natomiast gatunek - nowela. Charakterystyczne cechy noweli to:

  • epizodyczna fabuła
  • niewielkie rozmiary
  • jeden wątek
  • skondensowana akcja
  • punkt kulminacyjny
  • dobitne rozwiązanie
  • puenta

    Wiemy, że akcja odbywa się w Aspinwall w Panamie, oraz przy latarni morskiej. Nie mamy podanego dokładnego roku, ale są to lata 70. XIX w. Natomiast w retrospekcji są podane następujące realne wydarzenia, w których brał udział Skawiński:

  • powstanie listopadowe
  • wojna karlistowska
  • podbój Algierii przez Francję
  • Wiosna Ludów na Węgrzech
  • wojna secesyjna w Stanach Zjednoczonych

   Postacie w ,,Latarniku":

    główna:

   Skawiński, Polak;

  1. Żołnierz walczący na różnych frontach
  2. Kopacz złota w Australii
  3. Poszukiwacz diamentów w Afryce
  4. Strzelec rządowy w Indiach Wschodnich
  5. Właściciel farmy w Kalifornii
  6. Handlarz w Brazylii
  7. Właściciel warsztatu kowalskiego w Arkanas
  8. Majtek na statku kursującym między Bahią i Bordeaux
  9. Harpunnik na wielorybniku
  10. Właściciel fabryki cygar w Hawanie

   Wygląd Skawińskiego: Miał spaloną cerę, zupełnie białe włosy, i mocne, niebieskie oczy. Jego twarz była przygnębiona i smutna, ale uczciwa. Był wyprostowany, miał ruchy żołnierza.

   Drugoplanowa:

  Izaak Falconbridge;

      konsul Stanów Zjednoczonych w Panamie

   Epizodyczna:

  Johns;

      strażnik