„Odyseja” to starożytny epos napisany przez Homer. Utwór opowiada o losach Odyseusza, króla Itaki, który po zakończeniu wojny trojańskiej przez dziesięć lat wraca do ojczyzny. Bohater musi zmierzyć się z wieloma niebezpieczeństwami, a jego podróż staje się symbolem wytrwałości, odwagi i tęsknoty za domem.

Po upadku Troi Odyseusz wraz ze swoimi towarzyszami wyrusza w drogę powrotną. Podczas podróży odwiedza wiele niezwykłych miejsc i spotyka fantastyczne istoty. Jedną z pierwszych przygód jest pobyt w krainie Lotofagów, gdzie mieszkańcy jedzą kwiat lotosu powodujący utratę pamięci i chęci powrotu do domu. Następnie bohater trafia do jaskini cyklopa Polifema. Aby uratować siebie i swoich ludzi, Odyseusz podstępnie oślepia olbrzyma i ucieka spod jego władzy.

Kolejnym etapem podróży jest spotkanie z bogiem wiatrów – Eolem, który daje Odyseuszowi worek z zamkniętymi wichrami. Towarzysze bohatera otwierają go jednak z ciekawości, przez co okręty zostają zepchnięte daleko od Itaki. Później Odyseusz trafia do czarodziejki Kirke, która zamienia jego ludzi w świnie. Dzięki pomocy bogów bohaterowi udaje się odwrócić czar.

W czasie dalszej wędrówki Odyseusz schodzi do świata zmarłych, gdzie spotyka duchy poległych bohaterów i dowiaduje się o swojej przyszłości. Musi także przepłynąć obok syren, których śpiew doprowadza żeglarzy do zguby. Bohater każe przywiązać się do masztu, aby móc usłyszeć ich pieśń i jednocześnie ocalić życie.

Po wielu latach tułaczki Odyseusz trafia na wyspę nimfy Kalipso, która więzi go przez kilka lat. Ostatecznie bogowie pozwalają mu wrócić do ojczyzny. Po przybyciu na Itakę bohater odkrywa, że w jego domu przebywają zalotnicy starający się o rękę jego żony Penelopy. Odyseusz, z pomocą syna Telemacha, pokonuje przeciwników i odzyskuje władzę oraz rodzinę.