Adam Mickiewicz urodził się w wigilię Świąt Bożego Narodzenia 1798 roku w Zaosiu pod Nowogródkiem. Jego rodzina należała do drobnej szlachty. Po ukończeniu powiatowej szkoły w Nowogródku rozpoczął studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego. Po studiach podjął pracę nauczyciela w Kownie.

Należał do założycieli Towarzystwa Filomatów. Proces przeciw filaretom w 1823 r. przyniósł mu wyrok skazujący, musiał się osiedlić w Rosji. Wiele podróżował, był m.in. w Petersburgu, Odessie, Moskwie, Berlinie, Dreźnie, Włoszech, Szwajcarii. Wykładał literaturę słowiańską w Paryżu w College de France. Aktywny patriota, angażował się uczestnikiem wydarzenia wiosny ludów (organizował Zastęp Polski przy walczącej o wolność Lombardii, redagował Trybunę Ludów i Pielgrzyma Polskiego, tworzył legiony polskie). Zmarł w 1855 r. w Stambule.

Polski poeta romantyczny, prekursor romantyzmu w Polsce, autor wierszy, dramatów, epopei, redaktor pism, nauczyciel i wykładowca.

UTWORY: "Ballady i romanse" (1822), "Grażyna" (1823), "Dziady" (1823 i 1832), "Sonety" (1826), "Konrad Wallenrod" (1826), "Pan Tadeusz" (1834), "Ksiegi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego" (1832).