Jan Kochanowski przyszedł na świat w Sycynie, ziemia radomska, w 1530 roku. Jego rodzina to zamożna szlachta. Ojciec, Piotr, był komornikiem radomskim, a także, w późniejszym okresie, sędzią sandomierskim. Matka, Anna, była kobietą światłą, która dbała o wychowanie i wykształcenie swego licznego potomstwa (dokładnie było ich jedenaścioro rodzeństwa: sześciu braci i pięć sióstr).

W 1544 roku wstępuje Kochanowski w podwoje Wszechnicy Krakowskiej, niestety na temat jego pobytu tam nie wiadomo zbyt dużo. To zapewne w Krakowie przedsięwziął, lub też pogłębił, swe zainteresowania filozofią, astronomią oraz matematyką. W roku 1551 udaje się do Królewca, który wtedy był jednym z głównych ognisk reformacji. Wkrótce jednak opuszcza to miasto (1552) i wyrusza do Padwy, gdzie podejmuje studia filologiczne, co w późniejszym czasie owocuje swobodą poruszania się wśród tematów i wątków podejmowanych przez starożytnych poetów i pisarzy. Poznaje tu wielu interesujących ludzi i zdobywa przyjaciół, którzy będą odgrywać w polskim życiu politycznym i kulturalnym ważną role (np. filozof A. P. Nidecki). W 1555 udaje się ponownie do Królewca, gdzie wiąże się z dworem elektora pruskiego (poznaje tu Andrzeja Trzecieskiego), jednakże dość szybko opuszcza swego protektora, zapewne natura Kochanowskiego niezbyt pasowała do surowej, protestanckiej, atmosfery tego dworu, wybierając ponownie słoneczną Padwę. Na wieść o śmierci matki wraca do Polski, lecz przebywa tu bardzo krótko, gdyż we Włoszech czekają na niego rozpoczęte i niedokończone studia. W 1558 udaje się w podróż po Niemczech i Francji. W Paryżu poznaje sławnego renesansowego poetę francuskiego Ronsarda. Ostatecznie ze swych zagranicznych wojaży i studiów wraca do kraju w roku 1559.

Trafia on na dwór królewski, gdzie znajduje wielu możnych protektorów (Jana Firleja, Filipa Padniewskiego, Piotra Myszkowskiego). W końcu zostaje także jednym ze sekretarzy Zygmunta II Augusta. Dzięki protekcji Myszkowskiego otrzymuje probostwo w Poznaniu i Zwoleniu, co wiąże się z pobieraniem prebendy, czyli części dochodu generowanego przez parafię. Z dworem rozstaje się w 1574 i rozpoczyna wieść żywot ziemianina. W roku 1575 żeni się Dorota Podlodowską. Wielką tragedią osobistą staje się dla niego śmierć córek Hanny oraz Urszuli, której poświęca cykl "Trenów" (wyd. 1580). Zmarł w Lublinie w 1584 roku.

Jest autorem między innymi takich dzieł: "Odprawy posłów greckich", "Szachy", "Wróżki" , cykli "Fraszek" oraz "Pieśni".