Ukształtowanie powierzchni:

Układ krain geograficznych obu Ameryk jest południkowy. Wzdłuż zachodniego wybrzeża ciągnie się pasmo młodych gór fałdowych - Kordylierów i Andów. Na wschodzie znajdują się tereny starsze geologicznie - wyżyny (np. Wielka Równina Prerii, Wyżyna Brazylijska, Wyżyna Gujańska, Patagonia) oraz stare masywy górskie (Appalachy). Owe obszary przecinają rozległe tereny nizinne (np. Nizina Amazonki, La Platy, Zatokowa, Nadbrzeżna).

Warunki klimatyczne:

Strefy klimatyczne w obydwu Amerykach układają się równoleżnikowo. Są one jednak często zakłócane przez takie czynniki, jak: ukształtowanie powierzchni terenu, wysokość nad poziomem morza, odległość od oceanów, czy prądy morskie.

Ukształtowanie powierzchni, cechujące się południkowym układem, sprawia, że masy powietrza bez ograniczeń wędrują między północą a południem. Powoduje to, że w Ameryce Północnej w zimie mroźne powietrze dociera z Kanady, przez Równiny Centralne na obszary Zatoki Meksykańskiej. Z kolei w lecie gorące powietrze zwrotnikowe dociera do środkowej Kanady, a niekiedy do Wysp Arktycznych.

Wzniesienie nad poziomem morza sprawia, że obszary górskie cechują się znacznie niższymi temperaturami powietrza niż tereny nizinne, położone na tej samej szerokości geograficznej.

Prądy morskie wpływają na kształtowanie się warunków klimatycznych na wybrzeżach. Prądy ciepłe powodują podnoszenie średnich wartości temperatur danego obszaru, a zimne ich spadek. Wpływają także na zmianę ilości opadów - wilgotne prądy ciepłe przynoszą opady, natomiast suche prądy zimne powodują ich brak

Do zmiany naturalnych warunków klimatycznych przyczynia się również działalność człowieka. W miastach charakteryzujących się gęstą zabudową, dużą liczbą mieszkańców, samochodów i różnego rodzaju zakładami przemysłowymi średnia temperatura powietrza jest wyższa niż obszarów otaczających. Nad miastami tymi także, w wyniku emisji spalin i tworzenia się smogu częściej powstają chmury i padają deszcze, zdarza się, że kwaśne.