Charakterystyka ruchu obiegowego Ziemi.

Ruchem obiegowym Ziemi nazywamy ruch Ziemi wokół słońca , po orbicie tzw. eliptycznej. Ów ruch sprawia iż kierunki oświetlenia Ziemi mogą zmieniać się już według rytmu rocznego, czyli mamy pory roku i tzw. strefy oświetlenia. To możliwe położenia Słońca do Ziemi:

* W dniu kiedy Słońce znajduje się w zenicie, nad równikiem, to na całej kuli ziemskiej panuje noc a dzień trwa tyleż samo długo a więc są to dni tzw. równonocy. Te dni rozpoczynają porę-astronomiczną wiosnę (to data 21.III), albo też astronomiczną jesień (to data 23.IX). Wówczas oświetlona jest kula ziemska w całości.

* 22.VI to początek astronomicznego lata, wówczas na półkuli północnej mamy najdłuższy dzień, zaś na półkuli południowej dzień najkrótszy.

* 22.XII to początek astronomicznej zimy, wtedy jest dzień przesilenia tzw. zimowego, więc na półkuli północnej jest dzień najkrótszy, zaś na półkuli południowej - najdłuższy.

Zwrotniki oraz koła podbiegunowe mają na całej kuli ziemskiej 5 stref oświetlenia.

Rezultat ruchu obiegowego to zmieniające się przez cały rok - oświetlenie w odmiennych miejscach na ziemi a tym samym następstwo pór roku. Jest to rezultat tego iż oś ziemska jest stale nachylona względem tzw. płaszczyzny orbity -zwanej też ekliptyką pod kątem - 66 stopni 33 minut, zachowując to samo położenie. Jeśli kąt jest większy -padania promieni Słońca- to większe nagrzanie powierzchni Ziemi..

Okresowo zmieniające się wszystkie zjawiska astronomiczne, dzięki ruchu Słońca oraz Księżyca, były podstawą dla wyszczególnienia jednostek czasowych trochę dłuższych jak doba zegarowa, a więc miesiąc czy rok.